Nə kövkəbdir bu, ya rəbb kim, Gün əşdən nuri rövşəndir
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Nə kövkəbdir bu, ya rəbb kim, Gün əşdən nuri rövşəndir,Nə qəbqəbdir ki, ətrafı gülü reyhanü gülşəndir.
Nə xəddü arizü xət kim, mühəqqəq nəqşi-Çin olmuş,Nə şirin nöqtədir ağzı ki, elmi-qeyb üçün fəndir.
Nə müşkil üqdədir zülfi ki, əql am edəməz həl,…………………………………………….
Şirin ləbdir ol Xosrov ki, can Fərhadidir anın,Nə Leylidir ki, Məcnunu həzaran həmçu mən səndir.
Əgər şeytan degilsən, gəl mələk kimi sücud eylə,Şu ziba vəchinə yarın niçün kim vəchi-əhsəndir.
Şu caduyi kəmankeşdir ki, qan içməkdən usanmazŞu hindu xali-dilkəş gör, neçə yıldır ki, rəhzəndir.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Əgərçi sufinin fikri həmişə hurü cənnətdir,Həbibi sevdigü candan şu dinün nuru oğlandır.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/habibi-ne-kovkebdir-bu-ya-rebb-kim-gun-esden-nuri-rovsendir
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Pərtövi-hüsni-cəmalın aləmi pürnur edər,Əhsəni-vəchi-xəyalın adəmi məsrur edər.
Nigara, zülfi-şəbrəngin ki, əyyamın siyah eylərNigara, zülfi-şəbrəngin ki, əyyamın siyah eylər,Mənim ol ömrümü badə verüb, hər dəm təbah eylər.
Məgər badi-səba zülfin ucundan key pərişandırMəgər badi-səba zülfin ucundan key pərişandırKi, başü canü dil hər dəm ayaq altında rizandır.
Gül yanağun üzrə çün ol sünbüli-sərkəş yaturGül yanağun üzrə çün ol sünbüli-sərkəş yatur,Cümlə sərkəş dillər ana bağlu xoş-naxoş yatur.
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
QəzəlCismi-zarımdan mənim hicran nə istər bilmərəm.
MənəmQanlı rəqib, nədir sözün bir qərəzAləm sənin olsun, nazlı yar mənəm
Qəzəl: Əbləh oldur kim cahan mülkündə daim qəm qılarƏbləh oldur kim cahan mülkündə daim qəm qılar,Ey xoş ol kəs bivəfa dünyaya rəğbət kəm qılar
QarğışMəndən yüz döndərən zalım bivəfa,Səni görüm bir azara gələsən,