Kainatın varlığından mənə sən şafi yetər
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Kainatın varlığından mənə sən şafi yetər,Qibleyi-mehrabı, cana, qaşının taqi yetər.
Nari-hicranın duxani zülmətini sürməgə,Şəmsi-can, zöhrə-cəbin, mahin yüzü taqi yetər
Cani-miskin mari zülfi ağularsa, qəm degil,Zərrəcə şirin ləbinin çünki tiryaki yetər.
Gərçi yaran məst olub, nuş eyləməzlər kasəyi,Bizə Fəzlin dövlətində cürəyi-baqi yetər.
Şəmsi-dinün söhbətində bizə, ey yari-zərif,Noqlü şəmü səbzə abü saz ilə saqi yetər.
Biz bu bipavü sərü üftadə, dilrişin müdam,Tutmağa əlində camı saidi-saqi yetər.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Dürdü safi nə sunarsa saqiyi-can, nuş qıl,Dinməsün kim, ey Həbibi, məstdürür saqi, yetər.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/habibi-kainatin-varligindan-mene-sen-safi-yeter
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Dərdi-eşqə hər ki, ol dəmsaz olaOl gərək labüd ki, əhli-raz ola.
Hər kimə həmrah Fəzlullah olaHər kimə həmrah Fəzlullah ola,Ana fəzli-feyz ol Allah ola.
Sünbül saçın gül yüzünə çünkim niqab olur, şəhaSünbül saçın gül yüzünə çünkim niqab olur, şəha,Pünhan olan gözün ol dəm şol afitab olur, şəha,
Türreyi-tərrarını sən edəlidən piçü tabTürreyi-tərrarını sən edəlidən piçü tab,Canü dildən səbrü aram getdi, gəlməz gözə xab.