Qəzəl 6912

ای جان به قید گنبد خضرا چگونه‌ای؟ای باده در شکنجه مینا چگونه‌ای؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6913

طفلی کز او مراست تمنای آشتیدارد به جنگ رغبت حلوای آشتی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6941

پنهان رخ چو ماه برای چه می کنی؟خون در دل نگاه برای چه می کنی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6950

چون رشته به همواری اگر نام برآریاز گرد گریبان گهر سر بدر آری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6969

تجلی سنگ را نومید نگذاشتمترس از دورباش لن ترانی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6989

کشتی تن را شکستم یللیاز حجاب بحر رستم یللی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1406

مشو از می گران، ترسم سبکدستان ربایندتبه زور می چو مینا از میان مستان ربایندت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1425

بی طراوت نشود سرو جوانی که تراستدر شکر خواب بهارست خزانی که تراست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1426

اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراستبحر و کان را نبود این زر و گوهر که مراست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1427

پرده شب بود ایام شبابی که مراسترگ سنگ است ز غفلت رگ خوابی که مراست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1476

هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف استهر حیاتی که نه در عشق سرآید تلف است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1698

ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1893

وحدت سرای دل به جهانی برابرستهر گوشه اش به کنج دهانی برابرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2258

ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاستفتنه با نگاه او گرم هم‌عنانی‌هاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2703

می‌شود عارف خجل نادان چو ملزم می‌شودمی‌کشد ناموس عالم هرکه آدم می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2863

زانفاس گرامی آنچه صرف آه می گرددبه دیوان قیامت مد بسم الله می گردد

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 2897

زخاطر ریشه غم دور ساغر بر نمی آردکه صیقل از دل آیینه جوهر بر نمی آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3111

تو پنداری دل خوش در جهان بسیار می باشدزصد گوهر درین دریا یکی شهوار می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3317

هر که رخساره آیینه گدازی داردرو به هر دل که گذارد در بازی دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3686

حجاب پرده چشم پرآب می‌گرددوگرنه دلبر ما بی‌نقاب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4725

از سعی، کار عشق شود خام بیشترپیچد به مرغ بال فشان دام بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4810

باشد ز زلف آن رخ چون لاله بی نیازاز دامن است شعله جواله بی نیاز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4858

از تماشای پریشان جهان دلگیر باشواله یک نقش چو آیینه تصویر باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5210

کناره گیر ازین قوم بی مروت خشککه داغ تشنه لبی به بود ز منت خشک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5227

پیش چشمی که ز کان لعل برون آورده استمی کند جلوه موج می احمررگ سنگ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5396

مشت آبی بر رخ از اشک ندامت می زنمنیش بیداری به چشم خواب غفلت می زنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5863

در محفلی که تیغ زبان بر کشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6819

در سر مرده دلان شور ندیده است کسینفس گرم ز کافور ندیده است کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1798

بیان شوق به تیغ زبان میسر نیستمحیط را گذر از ناودان میسر نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2986

تن آسانی عنان زندگانی را نمی گیردگرانباری زمام کاروانی را نمی گیرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq