Qəzəl 3809

ز گرمی نگهت آب در گهر سوزدز خنده نمکینت دل شکر سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3810

نفس به سینه ام از اضطراب می سوزدچنان که تیر شهاب از شتاب می سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3816

چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟چه تشنگی به سراب از سفال برخیزد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3817

ازین بساط کسی شادمانه برخیزدکه از سر دو جهان عارفانه برخیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3819

به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3822

ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزدز فیض اشک گلم از کنار می خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3833

ز آه کام دو عالم مرا مهیا شدازین کلید دو صد در به روی من وا شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3839

به روی گرم تو آیینه تا برابر شدبهشت روی ترا چشمه سار کوثر شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3840

ز باده چهره ساقی جهان دیگر شدزقطره های عرق گلستان دیگر شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3845

فغان که وحشی من مانده از رمیدن شدچو نقش پای زمین گیر آرمیدن شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3850

زصدق اگر نفس صبحگاه خواهی شدز چشم شور فلک مد آه خواهی شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3852

به خاک دیر جبینی که آشنا باشداگر به کعبه رود روی بر قفا باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3854

زخاکساری دل برقرار خودباشدگهرزگردیتیمی حصارخودباشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3855

زانقلاب دل آسوده بیشتر باشدکمند وحدت ما موجه خطر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3869

نشاط لازم نقص عقول می باشدبه قدر هوش وخرد دل ملول می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3875

ز کلک تازه من شعر تر نمی گسلدز شاخ سدره وطوبی ثمر نمی گسلد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3880

دلیل راه کج از مستقیم می داندحکیم نبض صحیح از سقیم می داند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3902

چه دیده است در آن آتشین عذار سپندکه بی ملاحظه جان را کند نثار سپند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3916

خوش آن گروه که تن راز عشق جان سازندزمین خویش به تدبیر آسمان سازند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3920

ز خود برآمدگان رستگار می باشندز داروگیر جهان برکنار می باشند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3921

در آن مقام که شاهی به هر گدا بخشندچه دولتی است که مارا همان به ما بخشند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3923

چه نعمتی است به من قرب آن دهن بخشندمرا چوخط به لب او ره سخن بخشند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3941

دماغ سوختگان را شراب تازه کندزمین تشنه جگر را سحاب تازه کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3951

نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند( . . . ) نمدکلاه کنند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3955

خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بودیکی ز حلقه بگوشانش آفتاب بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3956

حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بودز رشک من دل عالم کباب خواهد بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3963

اسیر جبه ودستار چند خواهی بودبه هیچ وپوچ گرفتار چند خواهی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3965

خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برودرخ تو در عرق سرد و گرم وتر برود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3976

غبار معصیت از عفو پایمال شودچو سیل واصل دریا شود زلال شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3977

گرسنه چشم کجا سیر از نوال شودکه بر حریص لب نان لب سؤال شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq