Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز گرمی نگهت آب در گهر سوزدز خنده نمکینت دل شکر سوزد
Qəzəl 3810نفس به سینه ام از اضطراب می سوزدچنان که تیر شهاب از شتاب می سوزد
Qəzəl 3816چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟چه تشنگی به سراب از سفال برخیزد؟
Qəzəl 3817ازین بساط کسی شادمانه برخیزدکه از سر دو جهان عارفانه برخیزد
Qəzəl 3819به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟
Qəzəl 3822ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزدز فیض اشک گلم از کنار می خیزد
Qəzəl 3833ز آه کام دو عالم مرا مهیا شدازین کلید دو صد در به روی من وا شد
Qəzəl 3839به روی گرم تو آیینه تا برابر شدبهشت روی ترا چشمه سار کوثر شد
Qəzəl 3840ز باده چهره ساقی جهان دیگر شدزقطره های عرق گلستان دیگر شد
Qəzəl 3845فغان که وحشی من مانده از رمیدن شدچو نقش پای زمین گیر آرمیدن شد
Qəzəl 3850زصدق اگر نفس صبحگاه خواهی شدز چشم شور فلک مد آه خواهی شد
Qəzəl 3852به خاک دیر جبینی که آشنا باشداگر به کعبه رود روی بر قفا باشد
Qəzəl 3854زخاکساری دل برقرار خودباشدگهرزگردیتیمی حصارخودباشد
Qəzəl 3855زانقلاب دل آسوده بیشتر باشدکمند وحدت ما موجه خطر باشد
Qəzəl 3869نشاط لازم نقص عقول می باشدبه قدر هوش وخرد دل ملول می باشد
Qəzəl 3875ز کلک تازه من شعر تر نمی گسلدز شاخ سدره وطوبی ثمر نمی گسلد
Qəzəl 3880دلیل راه کج از مستقیم می داندحکیم نبض صحیح از سقیم می داند
Qəzəl 3902چه دیده است در آن آتشین عذار سپندکه بی ملاحظه جان را کند نثار سپند
Qəzəl 3916خوش آن گروه که تن راز عشق جان سازندزمین خویش به تدبیر آسمان سازند
Qəzəl 3920ز خود برآمدگان رستگار می باشندز داروگیر جهان برکنار می باشند
Qəzəl 3921در آن مقام که شاهی به هر گدا بخشندچه دولتی است که مارا همان به ما بخشند
Qəzəl 3923چه نعمتی است به من قرب آن دهن بخشندمرا چوخط به لب او ره سخن بخشند
Qəzəl 3941دماغ سوختگان را شراب تازه کندزمین تشنه جگر را سحاب تازه کند
Qəzəl 3951نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند( . . . ) نمدکلاه کنند
Qəzəl 3955خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بودیکی ز حلقه بگوشانش آفتاب بود
Qəzəl 3956حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بودز رشک من دل عالم کباب خواهد بود
Qəzəl 3963اسیر جبه ودستار چند خواهی بودبه هیچ وپوچ گرفتار چند خواهی بود
Qəzəl 3965خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برودرخ تو در عرق سرد و گرم وتر برود
Qəzəl 3976غبار معصیت از عفو پایمال شودچو سیل واصل دریا شود زلال شود
Qəzəl 3977گرسنه چشم کجا سیر از نوال شودکه بر حریص لب نان لب سؤال شود