Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
شاهی به نشئهٔ می احمر نمیرسدتاج و نگین به شیشه و ساغر نمیرسد
Qəzəl 4089از شعر بهره ای به سخنور نمی رسداز بوی عود فیض به مجمر نمی رسد
Qəzəl 4090رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسدیک کشتی حباب به ساحل نمی رسد
Qəzəl 4094هرگز به چشم شوخی ابرو نمیرسدپای به خواب رفته به آهو نمیرسد
Qəzəl 4099تا بهله محرم کمر آن نگار شددست ز کار رفته ام امیدوار شد
Qəzəl 4102مستانه سرو قامت او در خرام شدطوق گلوی فاختگان خط جام شد
Qəzəl 4104انگور ما رسید و به خم رفت وباده شدشکر خدا که عقده مشکل گشاده شد
Qəzəl 4106پیری که بار عشق به دوش رضاکشددر گوش چرخ حلقه ز قد دوتا کشد
Qəzəl 4107تا چند دل ترا به هوا وهوس کشدچون عنکبوت دام به صید مگس کشد
Qəzəl 4109کلفت ز چرخ دیدهٔ بیدار میکشدروزن ز دود بیشتر آزار میکشد
Qəzəl 4110آیینهام ز روشنی آزار میکشدخاطر به سیر سبزه زنگار میکشد
Qəzəl 4121دل را کجا به زلف رسا می توان رسانداین پا شکسته را به کجا می توان رساند
Qəzəl 4126خوبان دلم به زلف گرهگیر بستهانددیوانه مرا به دو زنجیر بستهاند
Qəzəl 4129در کوی عشق بر رخ کس در نبستهانداین در به روی مومن و کافر نبستهاند
Qəzəl 4143گر خلق را به حرف دهن باز کرده اندچشم مرا به روی سخن باز کرده اند
Qəzəl 4145این غافلان که جود فراموش کرده اندآرایش وجود فراموش کرده اند
Qəzəl 4152عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اندجان داده اند و سر به گریبان کشیده اند
Qəzəl 4154از آفتاب چاشنی صبح شد بلندعمر دوباره یافت ز راه گداز قند
Qəzəl 4157قربانیان شکفته به قصاب برخورندچون پل بغل گشاده به سیلاب برخورند
Qəzəl 4165فال وصال او دل رنجور میزنداین شمع گشته بین که در سور می زند
Qəzəl 4166خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند
Qəzəl 4168زخم تو تیغ بر جگر ماه می زندداغ تو خیمه بر دل آگاه می زند
Qəzəl 4172عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کندحاشا که خضر پیروی نقش پا کند
Qəzəl 4175آنجا که شوق دست حمایت بدر کندشبنم در آفتاب قیامت سفر کند
Qəzəl 4177مشکل دل رمیده هوای وطن کندشبنم چنان نرفت که یاد چمن کند
Qəzəl 4181دل را سیاه آه غم آلود می کندتاریک چشم روزنه را دود می کند
Qəzəl 4187تقدیر قطع رشته تدبیر می کندتدبیر ساده لوح چه تقدیر می کند
Qəzəl 4191هر غافلی که خنده به آواز میکندچون کبک رهنمایی شهباز میکند
Qəzəl 4192نازش کسی که بر پدر خویش می کندسلب نجابت از گهرخویش می کند
Qəzəl 4194با مردم آنچه شعله ادراک می کندکی برق خانه سوز به خاشاک می کند