در کوی عشق بر رخ کس در نبسته‌انداین در به روی مومن و کافر نبسته‌اند

در پله صفای نظر خوب و بد یکی استبر هیچ روی آینه را در نبسته‌اند

خود بین نمی‌شود نرود خشک لب به خاکاین سد همین به روی سکندر نبسته‌اند

با آتشین نفس چه کند مهر خاموشیهرگز به موم روزن مجمر نبسته‌اند

از اهل دل چگونه شمارند غنچه راهرگز چو اهل دل به گره زر نبسته‌اند

در خاک اهل شوق همان در کشاکشندمانند خواب نقش به بستر نبسته‌اند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب درین چمن که پر از نقش دلکش استنقشی ز خط یار نکوتر نبسته‌اند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq