Rübai
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ol zülfdən olmaz dili-bimar xilas,Zəncirdən olmaz bu giriftar xilas,
Rübai 91Qaranlıq könlümü münəvvər eylə,Hər işi sən mənə müyəssər eylə.
Rübai 32این سنگ که از آب روان میگرددپیوسته بسان آسمان میگردد
Rübai 16گاه از نفس سینه سوزان پیداستگاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست
Gəldim, gördüm ki, bağdə yarım yoxGəldim, gördüm ki, bağdə yarım yox,Getdim, bildim ki, onda dildarım yox,
Rübai 100Aləmdə yaşayan bir güruh adam,Cahanın camiylə məst olmuş tamam.
Rübai 35زلفت که ز ماه تکیهگاهی داردانصاف که خوش منصب و جاهی دارد
Rübai 19امروز که ویرانهٔ این عالم خُردپر گشته ز جنّ و دیو چون خانه کُرد
Ey aşiqi-zar, vəsli-canandan keçEy aşiqi-zar, vəsli-canandan keç,Canandır əgər murad, gəl candan keç.
Rübai 102Ey eşq, nə vaxtadək edib biqərar,Məni salacaqsan sən diyar-diyar?
Rübai 37دل وقت سماع بوی دلدار بردحالش به سراپرده اسرار برد
Rübai 27مجذوب غنیمت است دریات دمیاز آه شرارهای و از اشک نمی
Eylər mənə xəndə yar giryan görgəcEylər mənə xəndə yar giryan görgəc,Mən şad oluram ol gülü xəndan görgəc,
Rübai 105Ya Rəb, and verirəm Peyğəmbərə mən,Rəsulun məzarı xatirinə sən
Rübai 44معشوقه به گرمابه شبی با ما بودما را ز فروغ چهره خورشید نمود
Rübai 28دنیا که تو را به مکر بیتاب نمودرنگی به تو هر زمان چو سرخاب نمود
Ey hüsnü olan zibi-cəmali-ƏzraEy hüsnü olan zibi-cəmali-Əzra,Ey Vamiqi eyləyən o yüzdən rüsva,
Rübai 1ای کرده بلطف خود مکرم ما راوز خاک سیه ساخته آدم ما را
Rübai 55بادا چو کمان قامت اعدای تو کوزپیچیده در او غم فراوان چون توز
Rübai 29خواهی که همیشه باشدت نعمت و نازبا درد قناعت کن و با سوز بساز
Seyyid, qəmü möhnətlə pərişan olmaSeyyid, qəmü möhnətlə pərişan olma,Qönçə kimi qəmdən cigəri qan olma,
Rübai 12Hər gecə zülfünün eşqindəyəm, yar!Onunçun oluram daim biqərar.
Rübai 58از سبزه شود خرد چو ماه اندر میغچون رفت خرد ز سر بود لایق تیغ
Rübai 31دنیا نه همین ز طفل بیمار پر استاین کهنه رباط از سگ و مردار پر است
Hərgiz yox imiş təbi-Şüaidə şüaHərgiz yox imiş təbi-Şüaidə şüa,Bihudə qılır şeir məzaqində niza,
Rübai 21Kərbəladə yatan hər halda ikən,Torpağa dönsə də düşməz dəyərdən.
Rübai 65میآیم و از شرم چنان میافتمکز زندگی خود به گمان میافتم
Rübai 32کنجی بنشین و گریه تنها میکنگر خنده کنی به وضع دنیا میکن
Sən qeyr büsatında ki, içdin meyi-nab.Sən qeyr büsatında ki, içdin meyi-nab.Qan oldu cigər, gəldi gözümdən xunab.
Rübai 29Eşqindən tapmadı bir işim əncam,Öldüm, dodağından almadım da kam.