Nə kim səhifeyi-tədbirə əql edər məstur
Qəsidə nədir?
Qəsidə: təntənəli, uzun lirik şeir; mədh və ya öyüd üçün yazılır.
Nə kim səhifeyi-tədbirə əql edər məstur,Saqınman ani olur, olmaz olmayan məqdur.
Həvayi-dari-bəla umma hər həvayidənKim, ol məqamdədir sərbülənd olan Mənsur.
Hərifi-ərreyi-qəm sanma hər quru ağacıKi, yazılur Zəkəriyya adına ol mənşur.
Dili-püratəşi-aşiqdir ahi-sərdlə xoş,Olur bürudətə mayil təbayei-məhrur.
Füsürdə zahid əgər aşiqi-cigərsuzəRəfaqət etsə yüz il zülmətinə düşməz nur.
Saqınma bir arada ixlilat qılmaq ilən,Dutar mizaci-qərənfil təbiəti-kafur.
Xoşam ki, eşq ilə risvayi-xasü aməm mən,Fələk bu şiyvə ilə eyləmiş məni məşhur.
Müdam nəqdi-həva xatirimdədir məknun,Həmişə fikri-məhəbbət dilimdədir məzkur.
Nəçük həva, nə məhəbbət? Məvəddəti-şahiKi, xəlqədir səbəbi-feyzi-kirdigari-qəfur.
Məhi-sipəhri-nübüvvət, Mühəmmədi-qürəşi,Çiraği-şami-əbəd, afitabi-sübhi-nüşur.
Şahənşəhi ki, Süleymani-mülki-mə’ni olub,Müti’ oldu ona cinnü insü vəhşü tüyur.
Cahanı açmaq üçün tapşırıldı həzrətinə,Kilidi-məxzəni-məhruseyi-vüqufü şüur.
Yetirdi silsilə tari-hesabi-hicrətinə,Üzülməsin deyibən rişteyi-sininü şühur:
Şikəsti-nüqreyi-xalis əyari-məh qoydu,Əyari-nüqreyi-zatında ehtimali-küsur.
Rüxü qədidir olan xəlvəti-cinan içrə,Çiraği-məclisi-qilmanü şəm’i-məhfili-hur.
Nə şək ki, axdı Bəvadidə barmağından su,Bu şərhədir mütəzəmmin xütuti-mövci-bühur.
Müxalif əmrinədir badə kim, əyağə düşər,Nəqizdir ona kim, guşimal yeyər tənbur.
Əya şəhi ki, güruhi-peyəmbəri-mürsəl,Behiştə basmaz ayaq səndən almadan dəstur.
Əgərçi xaməyə əl urmadın, əlində idi,Xəti-bətaləti-”İncil”ü hərfi-nəsxi-“Zəbur”.
Nə söz ki, onda sənin yox rizayi-xüddamin,Qalur sərayi-təbiətdə ta əbəd məhsur.
Burax hicab niqabın gözəl cəmalindənKi, ta görə səni ortada görməyən neçə kur.
Bu məsnəd içrə necə məsti-xabi-naz olasan,İrişdi sübh, gəl aç imdi nərgisi-məxmur.
Fəsad əhli cahana buraxdı yüz fətərat,Qiyamət oldu, nə yatmaq məcalıdır? Dur, otur!
Zəmanə müntəziri-iqtidayi-əmrinədir,Sözün nə isə yerit, buyruğun nə isə buyur!
Şəha, Füzuliyi-dilxəstəyəm, bihəmdillahRəhi-şəriətinə tabe’, əmrinə mə’mur.
Olubdürür sözümün nəzmü nəsri nə’tində,Həmişə gövhəri-mənzumü lö’löi-mənsur.
Fəsahət əhli arasına e’tibarım var,Nə e’tibar, gər olduysa hey’ətim məhqur.
Özüm həqir bəqayət, sözüm müfid, vəli,Nəçük ki, hökm misalında sətr beynə sütur.
Ümid var ki, dutduqca mülki-ruh nizam,Ümid var ki, tapdıqca əhdi-ömr mürur.
Müruri-ömri sənayi-Rəsul ilən keçürəm,Öləndə edəm onu ərməğani-əhli-qübur.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-ne-kim-sehifeyi-tedbire-eql-eder-mestur
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Seyd edir ayinə tək hər kəs ona baxsa əgər.
Günəş çox torpağa düşdü ki, nur alsın yanağındanNəsibi olmadı öpsün sənin tozlu ayağından.
Bağban, yarın boyu xoşdur mənə şümşaddanTərbiyət almaq fəqət mümkündür istedaddan.
Oxlarından həlqə-həlqə oldu zəncir tək tənimAşiqi-divanəyəm, eşqindi zəncirim mənim.
Başqa şairlərin şeirləri
Aradım, tapmadım qapusinSaray səndən yol istərəm
Qit'ə: Nazirə söylədim mənə şam gətirNazirə söylədim: mənə şam gətir,Dedi: vallah dolanmıram əlinki
QarğışMəndən yüz döndərən zalım bivəfa,Səni görüm bir azara gələsən,
GülÇün olur fəsli-bahar, eylər özün izhar gülƏndəlib məstü xabından qılar bidar gül