خورشید بسی خاک‌نشین شد به هوایتروزی نتوانست که بوسد کف پایت

Günəş çox torpağa düşdü ki, nur alsın yanağından,Nəsibi olmadı öpsün sənin tozlu ayağından.

فریاد که جانم به لب آمد ز تحیرحرفی نشنیدم ز لب روح‌فزایت

Canım çıxdı dodağımdan mənim həsrətlə, ey canım,Fəğan kim çıxmadı bir söz o tər-qönçə dodağından.

خون ریخته بهر ثواب از همه جز ماما را گنه اینست که مردیم برایت

Bütün aşiqləri qırdın, bizə bietina oldun,Səvab etdinmi sən, qurbanı qaytardın qabağından.

زان غافلی ای ماه که هر شب به ترددچون هاله رهی می‌فکنم گرد سرایت

Ay üzlüm, hər gecə səndən xəbərsiz kuyini gəzdim,Qabar oldu ayağım, baxmadın lütfən duvağından.

تا تیر تو بر من در صد ذوق گشادستهر زخم دهانیست مرا بهر دعایت

Açıbsan yüz yara qəmzə oxunla çak sinəmdə,Çəkilmiş qəlbimə min dağ, dərdi-iştiyağından.

تا نقش تو بر لوح دل و دیده کشیدیمقطعا نکشیدیم سر از تیغ جفایت

Könüldə, gözdə nəqşin var, sənindir can daha, dilbər,Qaçırmaz baş sənə aşiq olan qanlı yarağından.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. کس نیست که اندیشه زلف تو نداردتنها نه فضولیست گرفتار بلایت

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Deyil yalnız Füzuli ol qara zülfün giriftarı,Hələ qurtulmamış bir kəs o səyyadın duzağından.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq