ملک را گر نظر بر قد آن سرو روان افتد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ملک را گر نظر بر قد آن سرو روان افتدسراسیمه چو مرغ تیر خورده ز آسمان افتد
Mələk ol sərvi-rəvanın qədinə salsa nəzər,Yaralı quş kimi göydən düşər, açmaz şəhpər.
مپوش از من رخ ای خورشید مپسند این که چون شمعمهمه شب تا سحر آتش بمغز استخوان افتد
Ey günəş, örtmə üzün, görmə rəva şəm kimi,Iliyim hər gecə atəşdə yana sübhə qədər.
مگو ای دل بشمع محفل از سوز درون حرفیمکن کاری که این راز نهان در هر زمان افتد
Məclisin şəminə söz açma könül dərdindən,Sirrimiz qoyma ola xalq dilində əzbər.
بلا را نیست قابل جز صفای دل عجب نبوداگر زان شمع چون آیینه ام آتش بجان افتد
Saf ürəkdirsə, bəla qabili, heyrət qılmaAlışıb şəm rüxündən, yana ayinə əgər.
فکندی زلف بر رخ اضطرابی کرد دل پیداچو مرغی کش بناگه آتش اندر آشیان افتد
Üzünə zülfünü tökdün, ürəyim çırpındı,Sanki bir quşdu, yuvasına düşübdür əxgər.
بمقصد راه کم جو از رکوع ای زاهد گم رهکه بسیار آزمودم تیر کج کم بر نشان افتد
Məqsədə səcdə ilə yol arama, ey zahid,Əyri ox düz hədəf almaz, xəbərin yoxdu məgər?
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فضولی صبح سان دم می زنی از مهر رخسارشنمیترسی از آن دم کز تو آتش در جهان افتد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Sübhədək mehri-rüxündən ki, vurursan dəm onun,Qorx o dəmdən ki, Füzuli sala afaqa şərər.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-145
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Gətir, saqi, qədəh, boldunsa hali-dəhrdən agəhKi, dövran üzrədir peyvəstə sübhü şamü salü məh.
Gətir, saqi, qədəh kim, eyş xoşdur gül zəmanindəGətür, saqi, qədəh kim, eyş xoşdur gül zəmanində,Zaman fövt etmə dəhrin qüsseyi-sudü ziyanində.
Gətir, saqi, qədəh kim, bağü səhra laləzar olduGətir, saqi, qədəh kim, bağü səhra laləzar oldu,Əcəb fəsli-xücəstə, mövsimi-xoşruzigar oldu.
Dün sayə saldı başimə bir sərvi-sərbüləndDün sayə saldı başimə bir sərvi-sərbüləndKim, qəddi dilrüba idi, rəftarı dilpəsənd.
Başqa şairlərin şeirləri
Nazlı dilbər, nə yaraşır qəddinə,Tirmə məndən, kəmər məndən, bel səndən,
Çığalı müxəmməsDilbər, sənin ol gülşən-ü gülzarına qurban,On dörd gecəlik ay təki ruxsarına qurban,
Sənə bu hüsn, xəyal eyləmə müdam qalırSənə bu hüsn, xəyal eyləmə müdam qalır,Çəməndə hansı güli-tər ələddəvam qalır?!
Mən həbibi-pakizadəm, ey gunuhi-əşkiyaMən həbibi-pakizadəm, ey gunuhi-əşkiya,Bulmuşam kuyi-vəfada rahi-təslimi-riza.