شب هجران خیالت شمع محنت خانهٔ من شد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
شب هجران خیالت شمع محنت خانهٔ من شددلم را صد چراغ از پرتو آن شمع روشن شد
نزاعی در میان جان و تن انداخت پیکانتکه تن آزرده از جان گشت و جان رنجیده از تن شد
بلای وامق و فرهاد و مجنون جمع شد در منفلک را دانه چندی پریشان بود خرمن شد
نقاب افکنده از رخ آمد آن گل بیگل رویتبهار طلعت او آفت گلهای گلشن شد
سوی گلزار رفتم آتش گل بیگل رویتچنانم سوخت کز خاکسترم گلزار گلخن شد
به پیکان تو طرح عاشقی انداختم در دلاساس این بنای معتبر را بین که آهن شد
مگر عشقِ تو بست آیِن ، به شهرستانِ رسواییکه صحن سینهام با داغهای دل مزین شد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فضولی داشت چون شمع از تو امشب آتشی در دلکه بر امید راحت بارها راضی به مردن شد
Şəbi –hicran xəyalın etdi xəlvətxanəmi rövşən,Xəyalın şəmi dildə yüz çırağa oldu pərtövzən.
Tən ilə can arasında savaşma saldı peykanınKi, tən rəncidə candan oldu, can rəncidə həm təndən.
Bəlayi-Vamiqü Fərhadü Məcnun məndə cəm oldu,Pərişan danələr vardı fələkdə, oldu bir xirmən.
Niqabın saldı üzdən, gəldi gül gülşənə doğru,Onun tələt baharından haman dəm soldu gül-gülşən.
Qədəm qoyduqda sənsiz gülşənə, gül eylə od vurdu,Yanıb döndüm külə, küldən dəxi gülzar olub külxən.
Sənin peykanın ilə tərh qıldım dildə aşiqlik,Əsasca bu binayi-mötəbər möhkəmdi ahəndən.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Füzulinin bu şəb sən şəmdən qəlbində var atəş,Rahatlıq xatiriçün razıdır gər çıxsa can təndən.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-147
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Ney kimi, hər dəm ki, bəzmi-vəslini yad eylərəm,Ta nəfəs vardır quru cismimdə, fəryad eylərəm.
Nə görər əhli-cəfa məndə vəfadən qeyriNə görər əhli-cəfa məndə vəfadən qeyri.Nə bulur şəmi yaqan kimsə ziyadən qeyri.
Nə xoşdur arizin dövründə zülfi-ənbər əfşanınNə xoşdur arizin dövründə zülfi-ənbər əfşanın,Bu dövranda nə xoş cəmiyyəti var ol pərişanın.
Nəmi-əşkim mükəddər xatirimdən dəfi-qəm qılmazNəmi-əşkim mükəddər xatirimdən dəfi-qəm qılmaz,Bu rövşəndir ki, nəm ayinədən jəngar kəm qılmaz.
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Ey qaşi kaman, kirpiyi ox, ləbləri mərcan,Şəhd-i ləb-i ləlin mən-i biçarəyə dərman,
GözlərinGülzar Xotəndir dövreyi-zülfün,Çərayə durubdur ahu gözlərin,
DağlarEy ağalar, tərk-i vətən olmuşamİtirdim Qəndab təki maralı dağlar
İlin fəsilləri dörddürQar gedər, yer açılar,Göydən yağış saçılar,