نه حبابست که پیدا ز سرشک ما شداشک را آبله از سیر بپا پیدا شد

Deyil hübab o kim, göz yaşımda oldu əyan,Ayağı əşkimin olmuş qabar dolanmaqdan.

عاشقانراست بلا سلسله قید حیاتبهمین واسطه مجنون حزین رسوا شد

Həyat qeydi olub əhli-eşq üçün zəncir,Odur ki, eylədi Məcnuni-zarı sərgərdan.

بی نشان گشت دلم کز تو وفایی طلبیدچون نشان یابم ازو در طلب عنقا شد

Nişansız oldu könül səndə axtaranda vəfa,O kəs ki, axtara ənqanı ondan umma nişan.

بست بر پای من از اشک غمت سلسلهباز در عشق عجب سلسله بر پا شد

Gözüm yaşilə vurulmuş ayağıma zəncir,Mən aşiqə bu necə zülmdür edər dövran?

نشد از کامل او کام دل من حاصلسر سودایی من در سر این رسوا شد

Muradə çatmadı könlüm mənim bu sövdadə,O qarə zülfə gərək başımı edəm qurban.

ز صبا گرد رهت یافت ولی قدر نکرددیده نرگس ازینست که نابینا شد

Nəsimi-sübhdə nərgis görüb də xaki-rəhin,Kəmetinalıq edib gözləri kor oldu, inan.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. روزی افراخت فضولی علم رسواییکه اسیر غم آن سرو سهی بالا شد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Füzuli, dəhrdə rüsvay o gündən oldun kim,Əsiri-qaməti qıldı səni o sərvi-rəvan.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq