آمد صبا وزان گل نورس خبر نداد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
آمد صبا وزان گل نورس خبر ندادتسکین آتش دل و سوز جگر نداد
Səba yeli o gülümdən neçün xəbər verməz?Olub təsəlli, yanan könlümə əsər verməz.
بنمود رخ ولی نظری سوی من نکردفریاد ازان نهال که گل کرد و بر نداد
O göstərib üzünü, baxmadı mənə, lakinÇiçəklənən bir ağaç bəs nədən bəhər verməz?
می خواستم بگریه کنم با تو شرح رازحیرت بگریه رخصت این چشم تر نداد
Dedim ki, göz yaşı tökməklə şərh edim halım,Fəqət, nədənsə, icazə bu çeşmi-tər verməz.
امشب بدیده خواست کشد رخت خویش خوابسیل سرشک دیده باو رهگذر نداد
Gözüm necə yuxuya getmək istəyir, ancaqOna gözüm yaşının seyli rəhgüzər verməz.
خوش آنکه داد جان بتو در اول نظربا نالهای زار ترا درد سر نداد
Xoş halına o kəsin, sən baxanda canı verir,Inildəməklə sənə bir də dərdi-sər verməz.
امید داشتم که ز وصل تو بر خورمنخل امید غیر ندامت ثمر نداد
Ümid edirdi könül vəslinin görə bəhərin,Ümidimin ağıcı, neyləyim, səmər verməz.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از من مجو قرار فضولی بهیچ بابچون بخت بد رهم سوی آن خاک در نداد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Qərar gözləmə məndən, Füzuli, gəc bəxtimO yara çatmaq üçün nalənə əsər verməz.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-176
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Xaki-kuyəm, başımız göylərə yüksəlsə əgər.
Üz çevirmə, sevgilim, məndən, çəkərsən dərdi-sərHərdən ahımdan mənim qoy çəkməsin qəlbin kədər.
Çoxdu dərdim, kədərim, möhnətimi yar bilirNeyləyim, dərdlərimi az edir izhar, bilir.
Sənsiz etsək, gözəlim, söhbəti-can, ləzzəti yoxEtsə şirin bizə hər kami-cahan, ləzzəti yox.