گشت صد پاره بشمشیر جفای تو تنم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
گشت صد پاره بشمشیر جفای تو تنمگل صد برگ بهار غم عشق تو منم
Qəm qılıncın eləyib cismimi sədparə mənim,Güli-sədbərgi-bahari-qəmi-eşq oldu tənim.
اشک گلگون و رخ زرد مرا خوار مبینکه اگر سرخ اگر زرد گل این چمنم
Qanlı yaşla saralan çöhrəmə əskik baxma,Sarı, ya qırmızı olsam da, çəməndir vətənim.
با دل خون شده دم می زنم از لطف لبتمی شود حال دلم فهم ز رنگ سخنم
Qanlı qəlbimlə dəm urdum ləbinin vəsfindən,Göstərir hali-dili-zarimi rəngi-süxənim.
دور از آن زلف و قد و چهره مخوان سوی چمنباغبان نیست سر سنبل و سرو و سمنم
Yoxsa ol zülfü qədü çöhrə, çağırma çəmənə,Bağiban, olsa da gər sünbülü sərvü səmənim.
بعد ازین در ره عشق تو من و تنهاییقدرت سایه کشیدن چو ندارد بدنم
Daha bundan belə tənha gərək eşqində olam,Kölgəmi çəkməyə çün tab gətirmir bədənim.
کوهکن را اثری هست مرا نیست نشانوه که رسواتر و گم گشته تر از کوهکنم
Kuhkəndən var əsər, məndən əlamət yoxdur,Əcəb, ondan daha rüsvalığım artıqdı mənim.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. می نهفتم چو فضولی غم دل وه کآخرکرد رسوای تو افسانه هر انجمنم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Gizlədirdimsə Füzuli kimi dərdi-dilimi,Saldı əfsanəyə eşqin məni, ey simtənim!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-315
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Əlhəmdü livahibil-məkarim,Vəş-şükrü lisahibil-mərahim.
Bu, şükufeyi-gülzari-tövhiddir və növbaveyi-bustani-təmciddirEy munisi-əhli-zövq yadın,Əbvabi-oraəl kilidi adın!
Bu, münacat dəryasından bir cövhərdir və təzərrö' mə'dənindən bir gövhərdirYa Rəb, kərəm et ki, xarü zarəm,Dərgahə bəsi ümidvarəm.
Bu, vacibül-vücud isbatına bürhani-qate'dir və bəqai-sair mövcudata dəlili-mane'dirEtmok gərək əhli-feyzi-biniş,Təhqiqi-vücudi-afəriniş.