گهی که بر گل روی تو چشم تر بگشایم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
گهی که بر گل روی تو چشم تر بگشایمهزار سیل ز خونابه جگر بگشایم
Açanda göz üzünə aşiqin, olur heyran,Axıb gedər üzümə sel kimi ciyərdən qan.
گهی که رخ بگشایی سزد که بهر تماشابهر سر مژه من دیده دگر بگشایم
Sən üz açanda, o hüsnə doyunca baxmaq üçün,Işıqlı bir göz olur gözlərimdə hər müjgan.
هزار درد گره بسته در دل و نتوانمکز آن یکی بر آن سرو سیمبر بگشایم
Ürəkdə min cürə dərdim düyünlənib, lakin,Birin də söyləməyə yox o dilbərə imkan.
ز بیم خوی تو بستم ره نظر ز جمالتببند راه جفا تازه نظر بگشایم
Görüb də xasiyyətin, yummuşam camalına göz,Cəfanı tərk elə, ta mən də göz açım, canan.
چو خانه تیره ز بختست ز آن چه سود که آن رابآه روزن و با موج اشک در بگشایم
Evim qaranlıq olub taleyimlə, faydası yox,Qapı-baca aça bilsəm də əşkü ahımdın.
بشمع وصل چو پروانه میل سوختنم هستاگر فراق گذارد که بال و پر بگشایم
Vüsali-şəminə yannam misali-pərvanə,Fəraqı qoysa əgər qol-qanad açam bir an.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فضولی از رخ خوبان سزد که چشم ببندمچه لازمست که بر خود در نظر بگشایم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Neçün gərək üzümə mən açım bəla qapısı,Gərək, Füzuli, yumam göz o mahi-tabandan.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-320
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Gətir, saqi, qədəh, bil kim, təəllül fövti-fürsətdir,Bu firsət var ikən fövt etmə kim, fürsət qənimətdir.
Gətir, saqi, qədəh, boldunsa hali-dəhrdən agəhGətir, saqi, qədəh, boldunsa hali-dəhrdən agəhKi, dövran üzrədir peyvəstə sübhü şamü salü məh.
Gətir, saqi, qədəh kim, eyş xoşdur gül zəmanindəGətür, saqi, qədəh kim, eyş xoşdur gül zəmanində,Zaman fövt etmə dəhrin qüsseyi-sudü ziyanində.
Gətir, saqi, qədəh kim, bağü səhra laləzar olduGətir, saqi, qədəh kim, bağü səhra laləzar oldu,Əcəb fəsli-xücəstə, mövsimi-xoşruzigar oldu.
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Saqiya, bir şur ilən gəl, şurləndir məclisi,Bu xumarı rəf edib məxmurləndir məclisi.
DilbərEy yüzü gül, ləbi qönçəSiyah zülfü rəsən dilbər
GörünməzGecə-gündüz həsrətində qalmışam,Ol sehmli tərlan hanı görünməz.
Təcnisİki mələk xəttat xəttin yazanda,Adın müshəfdə yazmış Yasinə,