من چه کردم که مرا از نظر انداختهنظر لطف بجای دگر انداخته

Nə xəta çıxmış əlimdən, salmısan gözdən məni,Mehrini əğyarə saldın, böylə bilməzdim səni.

هست بنیاد وفای همه خوبان محکمتو سبب چیست که این رسم برانداخته

Rəsmdir, canan, gözəllərdə vəfa möhkəm olar,Sən neçin pozdun bu rəsmi, ey vəfanın düşməni?!

خشک ساز اشک من ای باد که ضایع نشودخاک راهش که بدین چشم تر انداخته

Gəl qurut sən, ey səba, göz yaşımı, kor istəmə,Xaki-rahindən ziya almış bu çeşmi-rövşəni.

ای صبا حال دلم چیست دران کوی بگودی شنیدم که بدان جا گذر انداخته

Ey səba, əhvalımı, aç, söylə kuyi-yarə sən,Hər səhər kim, seyr edərkən ol səfalı gülşəni.

آب شمشیر جفای تو مگر بنشاندآتشی را که توام بر جگر انداخته

Vur cəfa şəmşirini, qan ilə ta xamuş olaÖz əlinlə köksüm içrə yaxdığın od xirməni.

سربلند است میان همه اهل نظرتو بتیغ ستم او را که سر انداخته

Cümlə aşiqlər yanında yüksələr ərşə başım,Şövqi-tiğinlə əgər başsız qoyarsan bu təni.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. سبب رفعت قدر تو فضولی این بسکه سر عجز بدان خاک در انداخته

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Yüksələr qədrin, Füzuli, ol səbəbdəndir ki, sənKuyinə yarın baş əydin, saldın orda məskəni.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq