گر گریزم دم بدم بر آتش دل دیده آببر چنین سوزی که دل دارد کی آرد سینه تاب

بگسل ای سایه ز من تابی نداری بر جفامی گریزی بر تو گر تیغی کشد آن آفتاب

تا نبیند آفتاب عارضش را سایه اماز حسد خود را میان این و آن کردم حجاب

در نقاب آن روی و من با آه دل در حیرتمدر میان این دو آتش چون نمی سوزد نقاب

نیم بسمل کرده و دامن ز خونم می کشدمن از او در اضطرابم او ز من در اجتناب

آتش است آن شوخ و من شمع شبستان بلاگر رود میرم گر آید سوز دم با صد عذاب

سوخت آهم چرخ را من می خورم خوناب ازونیست جز خونابه آتش را نصیبی از کباب

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. مردم چشمم فضولی شد سیه پوش از عزاغالبا شد کشته تیغ سهر در دیده خواب

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq