پیش عاقل قصه درد من و مجنون یکیستاختلافی در سخن باشد ولی مضمون یکیست

داغ دل را خواستم مرهم رساندی ناوکیغالبا پنداشتی داغ دل پرخون یکیست

شرط حسنست آن که طاق آن خم ابرو دو تاسترسم خطست این که خال آن لب میگون یکیست

جای سرو قامتت در جان نمی گیرد الفحاش لله کی الف با آن قد موزون یکیست

نیست در دل غیر تو زان رو عزیزی بر دلمقدر دارد در صدف هر گه در مکنون یکیست

نیستم بلبل که هر ساعت نهم دل بر گلیزین همه گل چهره مقصود من محزون یکیست

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. بر سر من هر که می بیند فضولی دود آهآن تصور می کند کین هم ز نه گردون یکیست

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq