Zəhi, cəvahiri-ehsani-amə mə’dəni-xas,Düri-şəfa’ət üçün bəhri-rəhmətə qəvvas.

Yetib hüzurinə me’rac vəqti qılmışlar,Qəmər hüsuli-məasir, Süheyl kəsbi-xəvas.

Fələk həm ol gecə bulmuş səfa ki, sufi təkQərar tutmayıb, olmuş o bəzmdə rəqqas.

Rəhi-mütabi’ətindir təriqi-fövzü nəcat,Həvayi-mərhəmətindir ümidi-xeyrü xilas.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Təfaxür eylə, Füzuli kim, ondan özgə degilSana zəmanədə nəqşi-səhifeyi-ixlas.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale