بخاک بنده رحم ای دلربا از تو نمی آیدتو سنگین دل بنی کار خدا از تو نمی آید

چه سنگین دل کسی کز ناله و آهم نمی ترسیز سنگ خاره می آید صدا از تو نمی آید

طریق مهربانی خوب می باشد ز محبوبانتو هم محبوبی این خوبی چرا از تو نمی آید

نمی آری ترحم بر من و سویم نمی آییترا دانسته ام این کارها از تو نمی آید

سوی ما نامه می خواستم هر لحظه بفرستیچه حاصل آنچه می خواهیم ما از تو نمی آید

وفای خود مگر صرف رقیبان کرده ای گلکه من جستم بسی بوی وفا از تو نمی آید

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فضولی بگذر از قید ورع می نوش و رندی کنطریق زهد و آیین ربا از تو نمی آید

Nədəndir halimə rəhmin sənin, ey məhliqa, gəlmir?Nə bütsən ki, sənin daş qəlbinə rəhmi-xuda gəlmir?

Necə daş qəlbli bütsən ki, qorxmursan fəğanimdən,Gəlir səs səngi-xaradən, nədən səndən səda gəlmir?

Gözəl məhbublərdən mehribanlıq ən gözəl şeydir,Gözəl məhbubsan, səndən neçin bu xoş əda gəlmir?

Mənə əsla yaxınlıq etməyib, bir rəhm qılmazsan,Bu işlər, bilmişəm, cana, əlindən mütləqa gəlmir.

Fəqət bir namə yazmaq istərik hər ləhzə biz səndən,Nə hasil kim, ələ məqsudumuz, ey dilrüba, gəlmir.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Füzuli, badə iç, rind ol, xilas ol zöhd qeydindən,Əlindən çünki aləmdə sənin zöhdü riya gəlmir.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq