Axşam tənəzzöhləri
Baharın abü həvasından istifadə üçün,
Müseyrələrdə xüramidədir əhali bütün.
Nəsimi-ətri-şəmim əsmədə xəfif-xəfif,
Saçar məşamə füyuzatını lətif-lətif.
Bəhari-şə’şəəbarın həvayi-səfvətini,
Duyardı seyr qılan didələr təravətini.
Gəzir nəzakət ilə mərdü zən, siğarü kibar,
Çoluq-çocuq qoşuyor hər tərəfdə misli-həzar.
Kimi qonuşmadadır yari-qəmküsari ilə,
Kimi düşünmədədir qəlbi-qüssədari ilə.
Kimi qünudeyi-fikrət, qəriqi-bəhri-xəyal,
Kimi rübudeyi-səbrü vəsilətcuyi-vüsal.
Həyatdən kimi olmuş cərihədari-ələm,
Zəbuni-dəsti-məsaib, əsiri-pənceyi-qəm.
Kimi tükənməz ələmlər ələddəvam əzər,
Kimi mənim kimi laqeydü laübali gəzər.
Kimi cəlisi-nişimən, ənisi-hurliqa,
Baxanda xatirə gəlməkdə xüldzari-bəqa.
Təbəq-təbəq kimi tutmuş əlində qönçeyi-tər,
“Gözəl çiçək, güli-növdür...” – mədihələr söylər.
“Gözəl çiçək, alınız” cümləsilə guyandır,
Şu güllər işdə səfabəxşi-bağı-vicdandır.
Şu qönçə dəstələri zibbəxşi-saneyi-hur,
O şanlı yerdə olur xəndəriz zövqü sürur.
Dəmətlər olmada pirayəbəxşi-dəsti-məhan,
Dəmətlər olmadadır busədari-güldəhənan.
Dəmətlər olmada avizə zülfi-zibadə,
Bir ataşin topa bənzər ləyali-leyladə.
Budur nümuneyi-darülqərari-hürriyyət.
Tərənnüm eylə, oxu, ey həzari-hürriyyət!
Şu səmtdən oluyor musiqi təranənəvaz,
Simaxi-müstəmiinə olur təninəndaz.
Edincə əhviyəsin gah-gah musiqi pəst,
Gəlirdi guşimə guya tərənnümati-ələst.
Nəvayi-musiqə etməkdə dilləri təhziz,
Nişat, şövq, şətarətlə ruhlar ləbriz.
Gəlincə naləyə birdən dəhani-musiqar,
Dəruni-musiqədə san ötər həzari-bəhar.
Bir, iki, üç çocuq əldə caridələr tutuyor,
Onu bitirmək üçün hər tərəf gəzir, qoşuyor.
Çocuqlar olmada yer-yer qədəmnəhadi-xüram,
Deməkdə hər birisi: işdə “ruznameyi-şam!”
Alır, oxurdu əcanib kəmali-ləzzət ilə,
Yanında dinlər idi həmdəmi məhəbbət ilə.
Görünməyirdi fəqət bir caridəyi-islam.
Bu hal qəfləti-islamı göstərirdi təmam.
Böyük, kiçik hamı dildadeyi-kəmalət idi,
Bütün əhaliyi-islam qəriqi-qəflət idi.
Gəzərdi sərsəriyanə, səfilü avarə,
Bütün əsiri-əyadiyi-nəfsi-əmmarə.
Bu hala qarşı təhəssürlə giryəbar oldum,
Tutuşdu odlara könlüm, püriztirar oldum.
Oturmuş idi şu bir yanda düxtərani-səğir,
Kitabı zinəti-ağuşi-istifadə edir.
Ələddəvam səhaiflə iştiğaldə həp,
Qəriqi-bəhri-xəyal idi, sərbəduşi-ədəb,
Çəkib səhifələri pişgahi-əzhanə,
Bu mənzərə veriyordu hüzuz insanə.
Nə mənzərə, nə məlahətli bir həqiqətdir!
Bu görüş işdə lətafətnümayi-cənnətdir.
Buna nə gözlə baxır çeşmi-millət, ey əfsus,
Şu məktəbi-mədəniyyətdən almıyormu dürus?
16 iyun
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/hadi-axsam-tenezzohleri
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Girdbadi-həyat önündə bəşər,Müttəsil, mütəssil digirləniyor,
Şeyxlərə-işanlaraAfərin olsun sənə, ey “filusuf”i-zifünun!Pərvərişyabi-fünunun zümreyi-layə qilun.
ŞüurKurluqdan nə yetər, aşiqi-nur olmalıyız,Tərk edib səfsətəni, əhli-şüur olmalıyız.
Pəriyi-vicdanDüxtəri-napakdamən sanmayın hürriyyəti,Hər kəs olmaz rahyabi-hicləgahi-vüsləti.
Başqa şairlərin şeirləri
Qəm çəkmə, ey könül, fani dünyada,Qılınc çəksən dərdə, aha yaxşıdır.
Baş götürüb gedim hansı diyaraNecə rəva gördün, ey mələkzada,Döndün aşinadan, dil verdin yada.
صورت گردون صفت جسم زمین را جان از اوماده جان لطف او لیکن خرد حیران از او
BaramaUstalar, qulaq verin, tərif edim baramanı,İbtida sərtu çıxmırhi dökürəm baramanı,