Xərababadi-qəmdir eşq ilə e'mar olan könlüm,Yanır sevdayi-canan ilə atəşzar olan könlüm.

Duyurkən suzişin hərdəm bəlavü afəti-eşqin,Yenə məftuni-sevdadır, yenə biar olan könlüm.

Nasıl tərk eyləsin sevdayı, səhhətyabi-sevdadır,Həqiqət eşqi ilə daima bimar olan könlüm.

Sən uçduqca uç, ey dilbər, şu istiğna fəzasında!Niyaz eylər sənə hər an nəvazişkar olan könlüm.

Səni dildən çıxarmam, məqbərəndir qəlbi-qəmnakimGirər xakə səninlə mədfəni-əsrar olan könlüm!

Gəh ağlar, gəh gülər, gah oynayar əksi-cəmalinlə,Tühəf bir tifldir, bax, mə'kəsi-rüxsar olan könlüm.

Çıxarmaq hiç qabilmi səni ayineyi-dildən?Səfasi həp səninlə lövheyi-əkdar olan könlüm.

Səni gördükcə iqrar eyləyir xəllaqi-afaqə,Sənə məczub olan ol ənfüsi-inkar olan könlüm.

Verər mərdanə can, bir zərrə atmaz izzəti-nəfsin,Sənin çeşmində, ey hürum, həqirü xar olan könlüm.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq