Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
پریشان چند در وحشتسرای آب و گل گردمدل از دنبال من گردد من از دنبال دل گردم
Qəzəl 5516ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدمبه زیر تیغ رفتم تا زبند آزاد گردیدم
Qəzəl 5518بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدمازین گلشن که چیده است این گل رعنا که من چیدم
Qəzəl 5526پریشان خاطری آماده از صد رهگذر داردصف آهی چو مژگان متصل پیش نظر دارم
Qəzəl 5527به دل زخم نمایانی چو پرگار از دو سر دارمکه یک پا در حضر پیوسته یک پا در سفر دارم
Qəzəl 5528به صورت گرچه بر رخسار مه رویان نظر دارمولی در عالم معنی نظر جای دگر دارم
Qəzəl 5533هزاران معنی پیچیده در زلف سخن دارمسر زلف سخن بی چشم زخم امروز من دارم
Qəzəl 5537چه سازد گرد کلفت با دل شادی که من دارمندارد پای در گل سروآزادی که من دارم
Qəzəl 5539ز دامن نگذرد پای زمین گیری که من دارمگران محمل تر از خواب است شبگیری که من دارم
Qəzəl 5541زند پهلو به گردون کوه عصیانی که من دارمبه صد دریا نگردد پاک, دامانی که من دارم
Qəzəl 5542دم گرمی طمع از ناله های آتشین دارمکه مشکل عقده ها در پیش از آن چین جبین دارم
Qəzəl 5559همان بیگانه ام با خلق هر چند آشنا باشمچو نور دیده در یک خانه از مردم جدا باشم
Qəzəl 5566ز جوش سینه حرف آفرین میخانه خویشمز معنیهای رنگین باده پیمانه خویشم
Qəzəl 5573کجا مایل به هر دل گردد ابرویی که من دانم؟که سر میپیچد از یوسف ترازویی که من دانم
Qəzəl 5575ترا از خواندن مکتوب من تنگ است می دانمجواب نامه ناخوانده ام جنگ است می دانم
Qəzəl 5578سیه مست جنونم وادی و منزل نمی دانمکنار دشت را از دامن محمل نمی دانم
Qəzəl 5580چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانماگر گل از گریبانم دمد چیدن نمی دانم
Qəzəl 5581بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانمبیفشان زلف کافر کیش تا ایمان برافشانم
Qəzəl 5588ز تیغش خونبهای دل به صد امید می خواهمچه گستاخم که خون شبنم از خورشید می خواهم
Qəzəl 5592رخی در ماتم مطلب به خون اندوده می خواهمدلی چون دیده قربانیان آسوده می خواهم
Qəzəl 5596گهی از دل، گهی از دیده، گاه از جان ترا جویمنمی دانم ترا ای یار هر جایی کجا جویم
Qəzəl 5606غوطه در بحر گهر ز آبله پا زدهامدر دل خاک قدم بر سر دریا زدهام
Qəzəl 5607دست در دامن آن زلف معنبر زده امباز بر آتش خود دامن محشر زده ام
Qəzəl 5619مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردمتا نظر باز به روی مه کنعان کردم
Qəzəl 5620یاد آن عهد که در بحر سفر میکردمکمر سعی خود از موج خطر میکردم
Qəzəl 5625طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارمخیر از خانه در بسته تمنا دارم
Qəzəl 5631از سری کوی تو آهنگ جدایی دارمبوسه ای توشه راه از تو گدایی دارم
Qəzəl 5633چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟در سر افتاده چو خورشید هوای سفرم
Qəzəl 5638من که از داغ جنون ساغر سرشار کشمخاک بر فرقم اگر منت دستار کشم
Qəzəl 5641بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالمسایه خود را به زمین می کشد از دنبالم