Qəzəl 4464

خالت ز خط مشکین دست دگر برآوردحرصش شود دوبالا موری که پر برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4465

خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4466

از ترک گفتگو دل با معنی آشنا شدمهر خموشی من جام جهان نما شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4470

دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشدخوابی که از خیال است از یاد رفته باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4475

از عشق یار نوخط دل زود می گشایدفصل بهاراز دل زنگار می زداید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4479

سفر گزین که سخن در وطن غریب نگرددشکسته پای وطن را سخن غریب نگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4493

بغیر خط که ز روی لطیف یار برآیدز آب آینه نشنیده کس غبار برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4503

از کمرش کام دل چگونه برآیدخرد شود شیشه ای که بر کمر آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4505

فتنه چشم تو چون ز خواب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4514

به همچون منی آسمان چون برآیدخم می چسان بافلاطون برآید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4516

بس که در زلف تو دلها آب شدحلقه هایش سربسر گرداب شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4517

تا به زانو پای من در خار شدکاسه زانوی من مودار شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4521

از غم گم کرده راهان فارغ استهر که صائب شد به منزل ناپدید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4534

شوخی حسن کی نهان زیر نقاب می‌شودخنده برق را کجا ابر حجاب می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4537

هر که رنگ شکسته ای دارددل در خون نشسته ای دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4538

دل ز سیر وسلوک بینا شدقطره بر خویش گشت دریا شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4551

چندان که خواب صبح بود بر جوان لذیذبیداری شب است به صاحبدلان لذیذ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4554

برد دستم رابیاض گردن جانان ز کاردست را سازد بیاض خوش قلم بی اختیار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4556

بیشتر گردد دل نازک ز غمخواران فگاروای بر چشمی که از دستش بود بیماردار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4567

از زمین برخاستن چشم از زمین داران مدارراست گردیدن توقع زین گرانباران مدار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4569

فارغ از دامند مرغان سبک پر در گذارخامه رامانع ز جولان نیست مسطر در گذار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4575

خون دل تا هست چشم تر نمی گیرد قرارتا بود درشیشه می ساغرنمی گیرد قرار

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 4580

تا تو ای سرو روان از باغ بیرون رفته ایمی تراود ناله از هر غنچه ای منقاروار

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 4588

خاک راجان کرد درتن ابر احسان بهارصبح محشر سر زد ازچاک گریبان بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4593

شد خرابات مغان از توبه ام زیر و زبرمی زند باد مخالف بحر را بر یکدگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4597

از فروغ ماه می گردد به آب وتاب ابرجلوه شکر کند باشیر، در مهتاب ابر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4599

می شود در وسمه ابروی بتان خونخوارتردرنیام این تیغ خونریزست بی زنهارتر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4601

هرکه وحشت می کند ز آمیزش ما بیشتردردل سودایی مامی کند جا بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4602

ناقص از کامل برد لذت ز دنیا بیشتردیده احول کند عیش دو بالا بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4606

تلخکام ایمن ز چشم شور ماند بیشترباده انگور از انگور ماند بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq