Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Var aləm ara şöhrəti İslambulun,Həddəndi füzun dövləti İslambulun,
Gərək oğul olan qorusun diliGərək oğul olan qorusun dili,Dilə xor baxanın qurusun dili!
Qitə 112ای شهریار یار تو بس کردگار تواندیشه نیست گر نبود خلق یار تو
Rübai 90ای دل طمع از جفاپرستی بردارهشیار شو و دلت ز مستی بردار
Sənsiz yerim behişt ola, qəmxanədir mənəSənsiz yerim behişt ola, qəmxanədir mənə,Kim aşina deyil sənə, biganədir mənə.
Sən olmasanMəncə gülməz gül-çiçək, sən olmasan, mən olmasam,Ay, Günəş olmaz gərək sən olmasan, mən olmasam.
Qəzəl 177اگر نه روی تو باشد کجا برم دنییتویی خلاصه دنیی و کس نگوید نی
Qəzəl 1270Şişəmə yar tökməsə, gülgün şərabı neylərəm?!Ay camalım verməsə, hər gün əzabı neylərəm?!
Rübai 124Üzüldü vəslinə can atan bu can,Səbrim də tükənib qurtardı, inan.
Qəzəl 150چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفتاز وی نظر بدوز چو دل را فرو گرفت
Rübai 56Canan istəyirsən keç əziz candan,Can əziz olmaz ki, vəsli-canandan.
Gözün ohıyile cigerüm kan dile değdiGözün ohıyile cigerüm kan dile değdiDahi ne atarsın çün ohun kandile değdi
Qəzəl 463این عنایت ازلی بود که ره پرسیدیموین هدایت ابدی گشت که رویت دیدیم
Qəzəl 50غرقه در دریای عشقش حال ما داند که چیستاین سخن آسوده بر ساحل کجا داند که چیست
Dərbənddə Şüai, Qümri oldu şairDərbənddə Şüai, Qümri oldu şair,Qümrinin olub indi kitabı zahir,
İnan, Xəndanİnan insanlara, Xəndan inanmaq başqanemətdir.
Qitə 129ای درم یافته از دست تو ارزانیای کرم داشته ایزد بتو ارزانی
Rübai 97گر دیده بدی روی ترا یوسف مصرآشفته شدی چو من گدا یوسف مصر
Əgər mən olsam, o geysuyi-müşkitər yerinəƏgər mən olsam, o geysuyi-müşkitər yerinə,Öpüb, qucub, sarılardım o şuxun hər yerinə.
Bəsdir, gözəlimMəni məftun elədin, ah, bu nə səsdir, gözəlim?!Bu nə səsdir, nə həvəsdir, nə nəfəsdir, gözəlim?
Qəzəl 187شب دوشینه خیالت به عیادت سحریبر بالین من آمد که فلان هان خبری
Qəzəl 1271شیر مست ماهتابم با شرابم کار نیستماهی سرچشمه نورم به آبم کار نیست
Rübai 127Pərvanə eşqdən tutunca xəbər,Alışdı atəşdə o, axşam, səhər.
Qəzəl 156شبی به ترک سر خویشتن بخواهم گفتحکایت تو به مرد و به زن بخواهم گفت
Qəzəl 59Gəlmək imkanım olardı kuyinə, qoymur rəqib,It hürüb fəryad edər hər yerdə görsə bir qərib.
Sinün yüzüni görüp ölmeyem şehâ bu giceSinün yüzüni görüp ölmeyem şehâ bu giceLetâfetiyile anun bulam safâ bu gice
Qəzəl 476گرچه در طور شریعت همه مأمورانیملیک در غور حقیقت همه ما میرانیم
Qəzəl 60آرزومندی و درد هجر یار از حد گذشتدر غمش صبر دل امیدوار از حد گذشت
Aləmdə hanı o kimsə kim, xürrəmdirAləmdə hanı o kimsə kim, xürrəmdir,Gər Xosrovü Cəmşid və gər kim, Cəmdir;
Yaylaqdaİldırım qopur, şimşək çaxırdı,Göy yamaclara yağış yağırdı.