Qəzəl 1279

چهره گل چون بناگوش تو شبنم پوش نیستخط ریحان چون خط سبز تو بازیگوش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1284

صحبت تردامنان با حسن یک دم بیش نیستیک دو ساعت در گلستان عمر شبنم بیش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1294

هیچ نخلی همچو رز در بوستان چالاک نیستهیچ دستی در جهان بالای دست تاک نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1296

غافلان را احتیاج باده گلرنگ نیستخواب چون افتاد سنگین حاجت پاسنگ نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1304

چشم شبنم محرم رخسار گلفام تو نیستبوسه را رنگی ز لبهای می آشام تو نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1306

یک سر مو راستی در طاق ابروی تو نیسترحم در سر کار مژگان بلاجوی تو نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1313

در ریاض آفرینش خاطر آسوده نیستبرگ عیش این چمن جز دست بر هم سوده نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1315

ماه در گردون نوردی چون دل آواره نیستدر بساط آسمان این کوکب سیاره نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1318

سرو را چون لاله و گل احتیاج غازه نیستزینت آزادمردان غیر روی تازه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1326

شورش سودای ما افلاک را معمور داشتپر نمک بود این نمکدان تا سر ما شور داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1328

لنگر تن روح را نتواند از پرواز داشتموج دریا دیده را نتوان به ساحل بازداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1337

طفل بازیگوش ما زین خاکدان دل برنداشتدست در مهد لحد از مهره گل برنداشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1343

زان کمان ابرو سر تسلیم پیچاندن نداشترو به مرگ از قبله آن تیغ گرداندن نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1344

ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشتاین گناه سهل، بر انگشت پیچیدن نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1345

دست ما چون سرو هرگز بخت دامانی نداشتهرگز این بی حاصل از ایام، سامانی نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1351

از سر این خاکدان چون گرد می باید گذشتتا نگردی فرد باطل، فرد می باید گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1354

همچو آن رهرو که خواب آلود از منزل گذشتکعبه را گم کرد هر کس بی خبر از دل گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1372

چون قلم مد حیات من به قیل وقال رفتهستی بی مغز من در وصف خط وخال رفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1390

خط گل روی عرقناک ترا در بر گرفتروی این دریای گوهرخیز را عنبر گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1399

تا عرق از چهره جانان تراویدن گرفتاشک گرم از دیده خورشید غلطیدن گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1421

از لب خشک صدف ریزش نیسان پیداستخشکی بحر ز سر پنجه مرجان پیداست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1440

عشق بیتابی ذرات جهان را سبب استزردی چهره خورشید ز درد طلب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1460

در ره عشق، قضا کور و قدر بیخبرستمی دهد هر که ازین راه خبر، بیخبرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1485

برق خاشاک گنه، روزه تابستان استدود این آتش جانسوز به از ریحان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1488

از گرانخوابی ما عمر سبک جولان استلنگر کشتی ما بال وپر طوفان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1497

کلک من شعله برجسته این نه لگن استشمع من باعث دلگرمی هفت انجمن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1503

مانع مستی غفلت دل هشیار من استپادشاه شب من دیده بیدار من است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1512

شوق را شهپر توفیق سبکباری توستراه نزدیک فنا، دور ز خودداری توست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1513

هر که دارد نظری واله زیبایی توستحلقه دام تو از چشم تماشایی توست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1517

هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟دم شمشیر فنا جاده این راه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq