Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خاطر از سبحه و زنار مکدر شده استریسمان بازی تقلید مکرر شده است
Qəzəl 1548نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده استکه نظرها به تماشای تو پیوسته شده است
Qəzəl 1563ترجمان دل صاحب نظران خاموشی استحجت ناطق کامل هنران خاموشی است
Qəzəl 1583خلوت آینه را طوطی غمازی هستهر کجا روی نهادیم سخنسازی هست
Qəzəl 1589جگر لاله سیه مست ز میخانه کیستمستی نرگس مخمور ز پیمانه کیست؟
Qəzəl 1590نقطه اشک سراسیمه و شیدایی کیست؟الف آه کمر بسته رعنایی کیست؟
Qəzəl 1610با شکرخنده خوبان، نمک یاری نیستگل این باغچه را رنگ وفاداری نیست
Qəzəl 1614در پریشان نظری غیر پریشانی نیستعالمی امن تر از عالم حیرانی نیست
Qəzəl 1615هیچ کس غیر تو در پرده بینایی نیستحسن مستور ترا جز تو تماشایی نیست
Qəzəl 1619از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشتنتوان پنبه چنین از سر مینا برداشت
Qəzəl 1623اگر آیینه دل نور و صفایی می داشتدر نظر چهره خورشید لقایی می داشت
Qəzəl 1627شب که بر انجمن آن شعله سیراب گذشتعرق شمع ز پیراهن مهتاب گذشت
Qəzəl 1633چشم ازان حسن به سامان چه تواند دریافت؟مور از ملک سلیمان چه تواند دریافت؟
Qəzəl 1637هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفتبر سر خشت عناصر دو سه جولان زد و رفت
Qəzəl 1643هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفترفت از دست و رگ خواب فراغت نگرفت
Qəzəl 1645که این نمک ز تبسم در آتشم انداخت؟که شور در دل و جان مشوشم انداخت
Qəzəl 1650بتان که صید به نیرنگ مینمایندتکباب آتش بیرنگ مینمایندت
Qəzəl 1665هزار رنگ گل فیض در گل صبح استاثر ز حلقه به گوشان بلبل صبح است
Qəzəl 1670نهال شمع ز سبزی ازان برومندستکه دایم از پر پروانه برگ پیوندست
Qəzəl 1672به حرف سرد نصیحت زوال ما بندستهلاک شمع به یک سیلی صبا بندست
Qəzəl 1675درین دو هفته که زاینده رود سرشارستپلی است آن طرف آب، هر که هشیارست
Qəzəl 1676ازان به خاطر من ترک کار دشوارستکه بار دوش توکل شدن به دل بارست
Qəzəl 1718زمین ز جلوه قربانیان گلستان استبریز خون صراحی که عید قربان است
Qəzəl 1729بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است
Qəzəl 1742هنوز خط ز لب یار برنخاسته استغبار فتنه ازین رهگذر نخاسته است
Qəzəl 1750نه چهره اش عرق از گرمی هوا کرده استنگاه را رخ او آب از حیا کرده است
Qəzəl 1751نه خط ز خال لب یار سر برآورده استکه در هوای شکر، مور پر برآورده است
Qəzəl 1752ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده استبه جرم سرکشی از تیر پر برآورده است
Qəzəl 1802ز تنگدستی شکر، نی مرا غم نیستکه ناله های گلوسوز از شکر کم نیست
Qəzəl 1862شد مدتی که خشت سر خم کتاب ماستموج شراب، سرخی سرهای باب ماست