Qəzəl 5470

گرد باد دامن صحرای بی سامانیمهیچ کس را دل نمی سوزد به سرگردانیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5473

مستیی کو تا ره صحرای محشر سرکنیمشیشه را سرو کنار چشمه کوثر کنیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5489

به پای خفته دایم حرف از شبگیر می گفتمز آزادی سخن در حلقه زنجیر می گفتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5494

غبار هستی خود سرمه چشم فنا کردمکفی خاکستر افسرده در کار صبا کردم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5499

اگر بی‌پرده در گلزار افغان ساز می‌کردمزر گل را سپند شعله آواز می‌کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5510

نیم نومید از عقبی گر از دنیا گره خوردمدر آنجا باز خواهم شد اگر اینجا گره خوردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5511

برآن می داردم همت که از افغان دهن بندمز سنگ سرمه سدی پیش یأجوج سخن بندم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5517

ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدمز روی تلخ دریا دامن از وصل گهر چیدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5522

زبان شکوه فرسودی ز چرخ بیوفا دارمدلی در گرد کلفت چون چراغ آسیا دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5531

امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارمچه مجنونم که چشم روغن از ریگ روان دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5532

شبستان جهان را روش از صدق بیان دارمکه من از راستی چون شمع آتش در دهان دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5558

من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسمز دشمن دیگران ترسند و من از خویش می ترسم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5574

ز رخسار که گل را در جگر خارست می دانمنسیم صبح از بوی که بیمارست می دانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5584

گر آن خورشید رو را همسفر خویشتن بینمز زلف شام غربت چهره صبح وطن بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5589

نه رنگ و بو درین گلشن، نه برگ و بار می خواهمسرآزاده ای چون سرو ازین گلزار می خواهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5600

از نهانخانه عصمت به تماشا بخرامآهوان چشم به راهند به صحرا بخرام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5604

تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته اماز خزف گوهر و از بید ثمر یافته ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5609

گر شوی با خبر از سوز دل بیتابمدم آبی نخوری تا نکنی سیرابم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5613

عالم بیخبری بود بهشت آبادمتا به هوش آمدم از عرش به فرش افتادم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5614

بی‌خودی داشت ز فکرِ دو جهان آزادمتا به هوش آمدم از عرش به فرش افتادم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5616

عمرها تربیت دیده بینا کردمتا ترا یک نظر از دور تماشا کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5623

چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟نخل مومین به هواداری اخگر بندم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5627

جگری تشنه تر از وادی محشر دارمدم آبی طمع از ساقی کوثر دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5630

جگری سوخته چون لاله ایمن دارمچون نسوزم، که سر داغ به دامن دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5632

کرده ام نذر که از دست سبو نگذارمجانب باده گلرنگ فرو نگذارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5642

گوش ناز تو به فریاد حزین می مالمتا جبین هوس خود به زمین می مالم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5653

رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنمنیست ممکن که اثر در دل در دل آن ماه کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5654

دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟طرف وعده کریم است تقاضا چه کنم؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5656

شکوه از کجروی طالع وارون چه کنم؟اژدها می شود این مار ز افسون چه کنم؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5664

ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایمچو نی خامه ز شکر به سخن ساخته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq