Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزدز فیض اشک گلم از کنار می خیزد
Qəzəl 3833ز آه کام دو عالم مرا مهیا شدازین کلید دو صد در به روی من وا شد
Qəzəl 3853خوش است حس که در پرده حیا باشدکه بدنماست پریزاد خودنماباشد
Qəzəl 3856خوشا دلی که دراودرد را گذر باشدخوشا سری که سزاوار دردسر باشد
Qəzəl 3861ز چهره حال دل زار من عیان باشدکه از شکستن دل رنگ ترجمان باشد
Qəzəl 3874کسی به ملک رضا خشمگین نمی باشددرین ریاض گل آتشین نمی باشد
Qəzəl 3890اثر ز همت مستانه در شراب نماندفغان که در گهر شاهوارآب نماند
Qəzəl 3898سبکروان به زمینی که پاگذاشته اندبنای خانه بدوشی بجا گذاشته اند
Qəzəl 3901سزد که خرده جان را کند نثار سپندکه یافت راه سخن در حریم یار سپند
Qəzəl 3904خوش آن کسان که دردل برآرزو بستندبه اشک تلخ ره لقمه بر گلو بستند
Qəzəl 3905سحر که چهره خورشید را به خون شستندگلیم بخت من از آب نیلگون شستند
Qəzəl 3907سبکروان که طلبکار یار می گردندغبار رهگذر انتظار می گردند
Qəzəl 3908اگر ز چهره داغم نقاب بردارندجهانیان نظر از آفتاب بردارند
Qəzəl 3914مرا اگر چه کم از خاک راه می گیرندز من فروغ گهر مهر وماه می گیرند
Qəzəl 3919چرا به خلدبرین از خدا شوی خرسندبه جوی شیر چو طفلان چرا شوی خرسند
Qəzəl 3934به هر چمن قد موزون او خرام کندز طوق فاختگان سرو چشم وام کند
Qəzəl 3938سخن به مردم افسرده دل اثر چه کندبه خون مرده تقاضای نیشتر چه کند
Qəzəl 3940اگر به قامت رعنای او نظاره کندز طوق فاخته زنجیر سروپاره کند
Qəzəl 3944سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکندتمیز گندم و جواز هم آسیا نکند
Qəzəl 3952خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهندغبار دیده خودرا به توتیا ندهند
Qəzəl 3973دل فسرده ز داغ آتشین عذار شودکه سنگ دیده ور از خرده شرارشود
Qəzəl 3985سواد شب دل شب زنده دار می خواهدزمین سوخته تخم شرار می خواهد
Qəzəl 3995اگر به پیرهن گل وگلاب باز آیدامید هست به جوی من آب باز آید
Qəzəl 4007برون ز کیسه ممسک درم نمی آیدز دست بسته سخا وکرم نمی آید
Qəzəl 4015دو چشم شوخ ترا دیدهبان نمیبایدکه آهوان حرم را شبان نمیباید
Qəzəl 4024رسید جان به لبم تا به لب شراب رسیدگسیخت ریشه این نخل تا به آب رسید
Qəzəl 4028خط عذارتو خورشید رابه دام کشیدز هاله حلقه به گوش مه تمام کشید
Qəzəl 4038دنبال دل کمند نگاه کسی مباداین برق در کمین گیاه کسی مباد
Qəzəl 4039خط را گذار برلب آن سیمبر فتادسرسبز طوطیی که به تنگ شکر فتاد
Qəzəl 4051از بهر دل چه رنج عبث سینه می بردآیینه دان چه فیض ز آیینه می برد