Qəzəl 4379

جان در بدن خاکی ما زنگ برآورداین گوهر صاف از صدف این رنگ برآورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4385

روزی که مرا موج نفس دام سخن شدشد طوطی چرخ آینه و واله من شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4390

عاشق غم اسباب چرا داشته باشددارد همه چیز آن که تراداشته باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4407

خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4413

آنها که به فردوس رخ یار فروشنداز سادگی آیینه به زنگار فروشند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4414

تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4415

غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4425

سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4431

حسنی که به نور نظر پاک برآیداز خلوت آیینه عرقناک برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4435

گر چشم تر از پوست چو بادام برآیدآسان ز وصال شکرش کام برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4438

بیخواست ز دل ناله جانکاه برآیدبی دلو ورسن یوسف ازین چاه برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4440

هویی که مرا از دل دیوانه برآیددودی است که از خرمن پروانه برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4446

غفلت چه اثر در دل هشیارنمایدافسانه چه با دولت بیدار نماید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4455

شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردداز خواب روز دلها چون شب سیاه گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4459

پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4474

کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامداز کهکشان به فرقم تیغ دو دم نیامد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4480

سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگرددحنا نرفته به هندوستان سیاه نگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4481

نظر به روی تو خورشید آب وتاب نداردبدیهه عرق شرم آفتاب ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4484

گل همیشه بهار سخن زوال نداردچمن صفای پریخانه خیال ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4485

همین نه سینه ما آه صبحگاه نداردزمانه ای است که در سینه صبح آه ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4486

دهان بوسه فریب ترا پیاله نداردرم نگاه ترا دیده غزاله ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4487

رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیردز صبح ساغر زرین آفتاب نگیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4492

دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآیداگر دو روز ز یک مشرق آفتاب برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4498

دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4508

چرا با دل من صفایی ندارداگر درد امشب بلایی ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4525

ترا چون صبح خندان آفریدندمرا چون ابر گریان آفریدند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4530

ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4533

جان غریب ازین جهان میل وطن نمی‌کندشد چو عقیق نامجو یاد یمن نمی‌کند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4540

خوش آن که به گوشه ای نشیندمردم چه که خویش را نبیند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4562

بر لب بام خطر باشد مکان اعتبارخواب امنیت نباشد در جهان اعتبار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq