Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
جان در بدن خاکی ما زنگ برآورداین گوهر صاف از صدف این رنگ برآورد
Qəzəl 4385روزی که مرا موج نفس دام سخن شدشد طوطی چرخ آینه و واله من شد
Qəzəl 4390عاشق غم اسباب چرا داشته باشددارد همه چیز آن که تراداشته باشد
Qəzəl 4407خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند
Qəzəl 4413آنها که به فردوس رخ یار فروشنداز سادگی آیینه به زنگار فروشند
Qəzəl 4414تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند
Qəzəl 4415غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند
Qəzəl 4425سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید
Qəzəl 4431حسنی که به نور نظر پاک برآیداز خلوت آیینه عرقناک برآید
Qəzəl 4435گر چشم تر از پوست چو بادام برآیدآسان ز وصال شکرش کام برآید
Qəzəl 4438بیخواست ز دل ناله جانکاه برآیدبی دلو ورسن یوسف ازین چاه برآید
Qəzəl 4440هویی که مرا از دل دیوانه برآیددودی است که از خرمن پروانه برآید
Qəzəl 4446غفلت چه اثر در دل هشیارنمایدافسانه چه با دولت بیدار نماید
Qəzəl 4455شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردداز خواب روز دلها چون شب سیاه گردد
Qəzəl 4459پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد
Qəzəl 4474کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامداز کهکشان به فرقم تیغ دو دم نیامد
Qəzəl 4480سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگرددحنا نرفته به هندوستان سیاه نگردد
Qəzəl 4481نظر به روی تو خورشید آب وتاب نداردبدیهه عرق شرم آفتاب ندارد
Qəzəl 4484گل همیشه بهار سخن زوال نداردچمن صفای پریخانه خیال ندارد
Qəzəl 4485همین نه سینه ما آه صبحگاه نداردزمانه ای است که در سینه صبح آه ندارد
Qəzəl 4486دهان بوسه فریب ترا پیاله نداردرم نگاه ترا دیده غزاله ندارد
Qəzəl 4487رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیردز صبح ساغر زرین آفتاب نگیرد
Qəzəl 4492دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآیداگر دو روز ز یک مشرق آفتاب برآید
Qəzəl 4498دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد
Qəzəl 4508چرا با دل من صفایی ندارداگر درد امشب بلایی ندارد
Qəzəl 4525ترا چون صبح خندان آفریدندمرا چون ابر گریان آفریدند
Qəzəl 4530ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد
Qəzəl 4533جان غریب ازین جهان میل وطن نمیکندشد چو عقیق نامجو یاد یمن نمیکند
Qəzəl 4540خوش آن که به گوشه ای نشیندمردم چه که خویش را نبیند
Qəzəl 4562بر لب بام خطر باشد مکان اعتبارخواب امنیت نباشد در جهان اعتبار