Qəzəl 1129

تاب در ناف غزالان ختن افتاده استزان گره کز زلف او در کار من افتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1148

بر من از پیری سرای عاریت زندان شده استزندگی دشوار و ترک زندگی آسان شده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1150

از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده استدامن صحرا ز یک دیوانه پر مجنون شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1162

از کواکب آسمان روی حجاب آلوده استاز شفق آفاق لبهای شراب آلوده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1163

دوستی های جهان با ریو و رنگ آلوده استشهد این مکار با چندین شرنگ آلوده است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1164

من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده استرنگ آن سیب زنخدان اندکی گردیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1182

شمع را بالین پر، بال و پر پروانه استبستر آسودگی خاکستر پروانه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1185

بی غبار خط نگاهم توتیا گم کرده ای استدر ته ابر سیه ماه جلا گم کرده ای است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1189

با رخ خندان او گل چهره نگشوده ای استبرق با جولان شوخش پای خواب آلوده ای است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1191

لب چو گردد خالی از عقد سخن، خمیازه ای استچون نباشد گوهر دندان، دهن خمیازه ای است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1203

تا نپوشیده است روی خال را خط دیدنی استتا نگردیده است صاحب تخم ریحان چیدنی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1205

مدتی شد کز حدیث اهل دل گوشم تهی استچون صدف زین گوهر شهوار آغوشم تهی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1207

دل به نور شمع نتوان در گذار باد بستساده لوح آن کس که دل بر عمر بی بنیاد بست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1211

بس که از زهر شکایت لب دل افگار بستدل مرا چون بسته در جیب و بغل زنگار بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1214

بهر قتل ما کمر آن حسن بی اندازه بستدفتر گل را خس و خاشاک ما شیرازه بست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1216

تا فشاندم دست بر دنیا جهان آمد به دستاز سبکدستی مرا رطل گران آمد به دست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1218

جای خود وا می کنند اهل صفا بر روی دستدارد از روشندلی آیینه جا بر روی دست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1221

تا عرق از می بر آن رخسار جان پرور نشستدر بهشت از جوش دعوی چشمه کوثر نشست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1230

چون شود فربه، نماند روح پنهان زیر پوستمی درد، چون مغز کامل شد، گریبان زیر پوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1236

جز پریشان خاطری در عالم ایجاد چیست؟غیر مشتی خاروخس در خانه صیاد چیست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1238

جان عاشق قدر داغ و درد می‌داند که چیستسکه کامل عیاران مرد می‌داند که چیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1242

حسن قدر دیده تر را چه می داند که چیستطفل آب و رنگ گوهر را چه می داند که چیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1249

در حقیقت پرتو منت کم از سیلاب نیستکلبه تاریک ما را حاجت مهتاب نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1251

عالم اسباب غیر از پرده های خواب نیستدیده بیدار دل بر عالم اسباب نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1264

رحمت ایزد نصیب مردم هشیار نیستپیش ارباب کرم جرمی چو استغفار نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1275

روی سخت کوه را پروایی از شمشیر نیستدر گرانجان تبت وارونه را تأثیر نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1278

گرچه طبعم کم ز خورشید جهان افروز نیستدر نظرها اعتبارم چون چراغ روز نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1288

آسمان سفله بی برگ و نوایی بیش نیستآفتاب روشنش شبنم گدایی بیش نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1290

در سر مشکل پسندان نشأه انصاف نیستورنه در تعمیر دلها، درد کم از صاف نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1292

در نگارستان تهمت دامن گل پاک نیستگر همه پیراهن یوسف بود، بی چاک نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq