Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرداین دخان چشم مرا نمناک نتوانست کرد
Qəzəl 2348چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرداین کتان را پاره از هم ماه نتوانست کرد
Qəzəl 2358خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کردکی به زنجیرش توان پا بسته تعمیر کرد؟
Qəzəl 2366ذوق رسوایی مرا بیزار نام و ننگ کردلذت آوارگی بر من زمین را تنگ کرد
Qəzəl 2369ساقی از یک جرعه می این بینوا را گرم کردسردی از دوران نبیند هر که ما را گرم کرد!
Qəzəl 2370دین و دل در کار آن زلف دو تا خواهیم کردعمر اگر باشد به عهد خود وفا خواهیم کرد
Qəzəl 2380عمرها مشق جنون هر کس که چون مجنون نکرداز خط دیوانی زنجیر سر بیرون نکرد
Qəzəl 2391از سر من مغز را سودا برون می آوردزور این می پنبه از مینا برون می آورد
Qəzəl 2392هر که دل زان پنجه مژگان برون می آوردجوهر از شمشیر هم آسان برون می آورد
Qəzəl 2401گر به ظاهر جسم را روشن گهر می پروردبر امید کاستن همچون قمر می پرورد
Qəzəl 2403مست ما امروز نقش تازهای بر آب زدشیشه می را به طاق ابروی محراب زد
Qəzəl 2409بیعلایق چون شود سالک به منزل میرسدچون شود بیبرگ نخل اینجا به حاصل میرسد
Qəzəl 2416بر من از روشندلی وضع جهان هموار شدخار در پیراهن آتش گل بی خار شد
Qəzəl 2417از ملامت عاقبت مجنون بیابان گیر شداز زبان خلق پنهان در دهان شیر شد
Qəzəl 2421از خط شبرنگ حسن یار عالمسوز شددر ته خاکستر این اخگر جهان افروز شد
Qəzəl 2423از خط شبرنگ حسن سرکش او رام شدآن دل چون سنگ آخر بیضه اسلام شد
Qəzəl 2424تا به تسلیم و رضا قانع دل خودکام شدموجه بیتابی من لنگر آرام شد
Qəzəl 2426تا به خط از زلف کار دل فتاد آسوده شدراهرو آسوده گردد راه چون پیموده شد
Qəzəl 2427خط عیان شد تا بساط زلف او برچیده شدفتنه ها بیدار گردد چون علم خوابیده شد
Qəzəl 2433از سیاهی دل به تقصیرات خود بینا نشدمستی طاوس کم از عیب پیش پا نشد
Qəzəl 2439عشق دلهای به خاک افتاده را در بر کشدزال را سیمرغ می باید به زیر پر کشد
Qəzəl 2442منعم از دلبستگی آزار دنیا میکشدتا گهر دارد صدف تلخی ز دریا میکشد
Qəzəl 2444هرکه را از خانه بیرون جذبه دل میکشدحلقه از نقش قدم در گوش منزل میکشد
Qəzəl 2446غافلی کز دل نفس بییاد یزدان میکشددلوی خود خالی برون از چاه کنعان میکشد
Qəzəl 2451سر و بالای تو فریاد از لب جو میکشدآب را بر خاک از رفتار دلجو میکشد
Qəzəl 2475عشق بالا دست وجان بیقرارم داده اندساغر لبریز و دست رعشه دارم داده اند
Qəzəl 2478از سپهر نیلگون خاکستر ما کرده اندنه فلک را پرده دار اخگر ما کرده اند
Qəzəl 2481گوشهگیرانی که رو در خلوت دل کردهاندرشته جان را خلاص از مهره گِل کردهاند
Qəzəl 2483گلرخان از خون ما رخساره گلگون کردهاندصد جگر افشرده تا یک جام پرخون کردهاند
Qəzəl 2487دوربینانی که در پرداز دل کوشیدهاندچهره صبح قیامت را همین جا دیدهاند