Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هر که بر دار فنا مردانه پشت پا زندچون سر منصور مهر خویش بر بالا زند
Qəzəl 2498در دل شب هر که جامی از می احمر زندصبحدم با آفتاب از یک گریبان سرزند
Qəzəl 2501نه همین بر قلب ایمان یا دل ما میزنددزد خال او شبی خود را به صد جا میزند
Qəzəl 2502در گلستانی که بلبل جوش غیرت می زندباغبان در سایه گل خواب راحت می زند
Qəzəl 2511عشق شورانگیز اگر جا در دل خارا کندکعبه را چون محمل لیلی جهان پیما کند
Qəzəl 2515آه ازان روزی که عاشق شکوه را سر وا کندمهر بردارد ز لب دیوان محشر وا کند
Qəzəl 2527نیستم آتش که هر خاری به زنجیرم کندآفتاب بی نیازم تا که تسخیرم کند؟
Qəzəl 2532چون کسی در دل خیال آن کمر پنهان کند؟نیست ممکن رشته را کس در گهر پنهان کند
Qəzəl 2533کی زلیخا را منور بوی پیراهن کند؟شمع هیهات است پای خویش را روشن کند
Qəzəl 2553خال موزونت سویدا را زدل حک می کندمردمک را در نظرها نقطه شک می کند
Qəzəl 2556خصم غالب را زبون صبر و تحمل میکنداز تواضع سیل را مغلوب خود پل میکند
Qəzəl 2559عمر را کوته نفسهای پریشان میکندختم قرآن را ورقگردانی آسان میکند
Qəzəl 2561دیدهها را چهرهٔ گلرنگ گلشن میکندروی آتشناک، شمع کشته روشن میکند
Qəzəl 2565خط غزال چشم را آهوی مشکین میکندچهرههای ساده را بتخانه چین میکند
Qəzəl 2569عشق او جا در دل دیوانه خالی می کندروشنایی جای خود در خانه خالی می کند
Qəzəl 2571دخل ناقص بر سخن سنجان گرانی می کندسنگ کم در پله میزان گرانی می کند
Qəzəl 2573هر که خار آرزو در دیده دل بشکندبی تردد پای در دامان منزل بشکند
Qəzəl 2575سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکندشاخ گل را رعشه از کف ساغر صهبا فکند
Qəzəl 2576گر نمک در باده آن کان ملاحت افکنددر میان میکشان شور قیامت افکند
Qəzəl 2577کو نواسنجی که در مغز جهان شور افکند؟پنبه مغز از سر مینای ما دور افکند
Qəzəl 2578سایه بر هر کس که آن سرو خرامان افکندرعشه چون آب روانش بر رگ جان افکند
Qəzəl 2588خام دستانی که پشت پا به دنیا میزننددر حقیقت دستِ رد بر زاد عقبی میزنند
Qəzəl 2603کی به کوشش عاقلان را نشأه سودا دهند؟عشق تشریفی بود کز عالم بالا دهند
Qəzəl 2613آسمان تا بود، با ما بر سر بیداد بودروی ما دایم طرف با سیلی استاد بود
Qəzəl 2617جان مشتاقان غبار جسم را صرصر بودزودتر آخر شود شمعی که روشنتر بود
Qəzəl 2629پایه نظم بلند از علم کمتر چون بود؟علم موزون کم چرا از علم ناموزون بود؟
Qəzəl 2635اهل دل را خواب تلخ مرگ بیداری بودشب زشکر خواب ما را خط بیزاری بود
Qəzəl 2637یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبودبوالهوس را دست بر سیب زنخدانت نبود
Qəzəl 2638پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبودچشم دریا در خمار شبنم گوهر نبود
Qəzəl 2646از نظر یک دم که آن شکل و شمایل میرودحاصل دریا و کان از دیده و دل میرود