Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند
Qəzəl 4168زخم تو تیغ بر جگر ماه می زندداغ تو خیمه بر دل آگاه می زند
Qəzəl 4172عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کندحاشا که خضر پیروی نقش پا کند
Qəzəl 4175آنجا که شوق دست حمایت بدر کندشبنم در آفتاب قیامت سفر کند
Qəzəl 4177مشکل دل رمیده هوای وطن کندشبنم چنان نرفت که یاد چمن کند
Qəzəl 4181دل را سیاه آه غم آلود می کندتاریک چشم روزنه را دود می کند
Qəzəl 4187تقدیر قطع رشته تدبیر می کندتدبیر ساده لوح چه تقدیر می کند
Qəzəl 4191هر غافلی که خنده به آواز میکندچون کبک رهنمایی شهباز میکند
Qəzəl 4192نازش کسی که بر پدر خویش می کندسلب نجابت از گهرخویش می کند
Qəzəl 4200با عاشقان عداوت گردون چه می کندچشم بدحجاب به جیحون چه می کند
Qəzəl 4205عاشق حذر ز آتش سودا نمی کندمجنون ز چشم شیر محابا نمی کند
Qəzəl 4207عاشق حذر ز دیده اختر نمی کنداز آتش احتراز سمندر نمی کند
Qəzəl 4225مستان که رو در آینه جام می کنندخونها ز غصه در دل ایام می کنند
Qəzəl 4227نازک لبان سخن به زبان تو می کننداین غنچه ها نظر به دهان تو می کنند
Qəzəl 4231کی دلبران زصحبت دل سیر می شوندخوبان کجا ز آینه دلگیر می شوند
Qəzəl 4233توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهنداین فیض را به هر دل غافل نمی دهند
Qəzəl 4244هر کس که در نماز به روی و ریا رودبر پشت بام کعبه به کسب هوا رود
Qəzəl 4246چون غمزه تو بر سر بیداد میرودآسایش از قلمرو ایجاد میرود
Qəzəl 4257در گلشنی که بند قبای تو وا شودچندین هزار پیرهن گل قبا شود
Qəzəl 4264پهلوی چرب، دشمن روشن گهر شودماه تمام، دنبه گداز از نظر شود
Qəzəl 4266در هر دلی که ریشه غم زعفران شودخندان چگونه از می چون ارغوان شود
Qəzəl 4274از ترکتاز غم دل من شاد میشودمعمور این خرابه ز بیداد میشود
Qəzəl 4288دل کی تهی ز خنده طفلانه می شودباز این گره ز گریه مستانه می شود
Qəzəl 4299مژگان ز موج اشک گریزان نمی شودجوهر ز آب تیغ پریشان نمی شود
Qəzəl 4303برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهدنبضم ز تاب دردچو سیماب می جهد
Qəzəl 4308در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهدشبنم عبث چه آینه پرداز می دهد
Qəzəl 4310مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهدموج رمیده دست به ساحل نمی دهد
Qəzəl 4314از ناله عندلیب به برگ ونوارسیدرهرو به کاروان ز صدای درا رسید
Qəzəl 4333کی دست کرم خواجه ز امساک برآردقارون چه خیال است سر از خاک برآرد
Qəzəl 4334کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرداین سوخته تخم از جگر سنگ برآرد