Boyun sərvü gözün nərgis, xətin səbzü yüzün gülgün,Səni bir rövzeyi-cənnət yar etmiş qadir neçün.

Yüzünə rəngi-mey çıxgəc gözün qırdurdi aşiqni,Şəfəq gün bolsa ay rəngi, bəli, lazım irür qırqun.

Gəl, ey türki-Səmərqəndi ki, sənsiz bəs ki, ağlarmən,Buluptur gözlərüm hər yan biri Ümman, biri Ceyhun.

Bəlayi eşq əgər budur, zəhi cankəndəni-Fərhad,Fəraqi-yar əgər budur, zəhi dilxəsteyi-Məcnun.

Nə yerdə kim, düşər daği-dilimdən pənbeyi-mərhəm,Əcəb cər düşməsə səbrü səlamət xeylinə taun.

Yazılmış kilki-qüdrətdən, bulunmuş nameyi-ğönçə,Xəzandan bolma ğafil kim, budur ol naməyə məzmun.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Əli yetməz sanavü Kişvərinün özgə yari yox,Sən ey namehriban, qıldın o şol bimarni məğbun.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq