Pozulaydı səffi-təndən rişteyi-can, kaş ki,Getməsəydi əldən ol zülfi-pərişan, kaş ki.

Göydürürdü bərqi-afətxirməni-ömrüm təmam,Qalmasaydı könlüm içrə daği-pünhan, kaş ki.

Ta ki, bilsünlər mənüm halimni əhli-ruzigar,Əbri-möhnətdən yağaydı mövi-tufan, kaş ki.

Bir nəfəs qalmış həyatımdan yüzünə müntəzir,Can gedər çağda nəsibim olsa iman, kaş ki.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Gər pərilər birlə budur aşinalıq Kişvəri,Doğmasaydı anadan fərzəndi-insan, kaş ki.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri