Pərişan ruzigarəm bir pərivəş yardan ayru,Günümm dün tək qaradur, bir məhi-rüxsardan ayru.

İrağ yüzündən, ey firdövs bağın tazə gülzari,Mənəm bir bülbüli-nalan düşüb gülzardan ayru.

Nəzər qıl, ey gözi nərgis, məni-biçarə kim, qaldımZəifü natəvan ol nərgisi-bimardan ayru.

Qurudu natəvan cismim, sədəf tək ağzım açılmış,Sən ey yekdanə, qiymətsiz düri-şəhvardan ayru.

Nə san qaldı bizə, nə dil ki, yarəb, qalmasun hərgizNə can bir ləhzə canansız, nə dil bir yardan ayru.

Giriftari-qəfəs boldum, yenə tutisifət, leykənZəbanüm laldur ol lə’l-şəkkərbardən ayru.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Cigərxun Kişvəridən ayrusan, ey gül, vəli bil kim,Gülə qalmaz təravətliq çü düşdü xardan ayru.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq