Necə kim, xəlqi dirildür şivəvü rə’nalığın,Vəh kim, öldürdü məni məstivü bipərvalığın.

Zülməti-zülfün əgərçi afəti-candur, vəliAbi-heyvan şərbətidür lə’li-ruhəfzalığın.

Vəh nə məclisdür bu kim, hər canı təndə qoymadı,Ol qıya baxuşlarinü adabi-bəzmaralığın.

Çıxmaya eyvani-xavərdən daxı xurşid əgər,Çəksələr anda sənün bu surəti-zibalığın.Yüzidən bürqə’ götürdü ol pərivəş, ey könül,Vəh ki, yetdi tilbəlik çağı bilə rüsvalığın.

Sürmeyi-naz ilə görsən çeşmi-şəhlasın məgər,Bilsən ey nərgis ki, yarutmaz səni şəhlalığın.

Üştə can verdi ğəmindən xəstəxatir Kişvəri,Xanı ey ruhi-mücəssəm, ol dəmi-İsalığın?

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri