Vəh ki, hicran xəncəri köksümni qıldı çak-çak,Doğradı bağrımnıvü könlümni qıldı dərdnak.

Ğürbətü bikəsligimni qoy ki, sən bədmehrini,İltifati yoxluği mən xəstəni qıldı həlak.

Sancılırdı könlümə meyxarə çeşmin navəki,Torağa sancıladı baği-cahanda pəx tak.

Aşiqəm sana dilim, öz-özümə inanmazam,Ruhi-qüdsi xandəvü mən bir pəri fərzənd xak.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Xüşki-ləb çaki-giriban birlə can ver Kişvəri,Xasiyyət bu verdi çün çeşmi-tərü daman çak.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq