Qışlaqda yazılmış şer

Çoban qardaş, bu gün erkən oyat məni,Dan yerinə bir at çapmaq istəyirəm.Boz at gətir,boz dumanda boz at məniİtirdikcə itik tapmaq istəyirəm.

Səhər-səhər qırovlu mərz – soyuq dodaq,Öpüm onu – isindirim, isinim bir.Uzaq üfüq qaşındakı sönən ocaqNə zamansa qərib düşən hisslərimdir.

Neçə ildir yollarıma çıxmır turac,Nəğməsinə, çəhliminə yadam indi.Dan yerinin işığını qulac-qulacİstəyirəm bu yollara atam indi.

Canavar da görməmişəm çoxdan bəriQurd ürəyi varmı indi – yeyən ola.Bu düzlərdən ov təzdirən ləpirləriBir canavar yuvasına düyən ola.

Şehli düzdək biçdirəcək qırçın-qırçın,Çoban bilər nə tamdadır payız südü.Elə bil ki, çiynindəki yapıncınınƏtəyidir dalısınca gələn sürü.

Cilov çəkim, ilgəhləsin qoşa sətrim,Gün dəyəndə şum buğlanar, xumarlanar.Təbimizdə sən olmasan – torpaq ətri,Şerimiz də bir baxışdan buxarlanar.

Hər səhərin öz addımı, öz gəlişiNeçə ildir pəncərəmdə eyni səhər,Nolar bəşər – deyirəm ki, sözgəlişi, –Nəğmələri, ilhamları eynilətsələr.

Xoşum gəldi o xallı, göydəmir atdan,Dəli olsun, yalmanına yata bilim.Bir səhəri başlayım mən üfüq altdan,Bir axşamı gün batanda bata bilim.

Dekabr, 1970

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri