Ölüm qorxur qələmdən
Qələm mənim yol yoldaşım,Qələm mənim oxum, nizəm.Qələm mənim söz qardaşım,Qələm mənim mübarizəm.
Qələmimdən gen düşəndəÖz-özümə yaslanıram,Öz-özümə əzilirəm,Köhnəlirəm, paslanıram.
Masam üstdə yallı tutanGiley olur, qeybət olur,Göz oxşayan gözəlliyəGözəyarı qiymət olur.
Qələm mənə – dağlara çıx,Buludlara dırman, deyir.Yamanlığın ağzına sənQaya kimi yaman, deyir.
Qələmimlə dil tapandaYön alıram gündoğana,Bu məqamda ölüm istərYeri dana, göyü dana.
Qələm ucu top gülləsi,Qəm sarayı yıxır qələm.Gülləsini düz ölümünGözlərinə sıxır qələm.
Ey qələmim, qəhr olunduÇox imkanım, çox inadım.Hikmətini gec anladım,Qüdrətinə gec inandım...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/memmed-araz-olum-qorxur-qelemden
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Bir ala gözlünü sevibdi könülDəhanı pistədir dodağı ballı
Yeriməz salik olan rahi-rizadən qeyriYeriməz salik olan rahi-rizadən qeyri,İstəməz arif olan cövrü cəfadən qeyri.
SəninNazlım, hüsnün gülşənindəAçılmış güllərin sənin,
Nə etibarEy dil, cəmii vəz'i-cahana nə etibarDövri-mədari-çərxi-zəmanə nə etibar