Müşfiqi öldürdülər
Müşfiqi öldürdülərQarlı bir qış səhəriDan yeri söküləndəBuzlu qarın üstünəİsti qan töküləndəLərzəyə gəldi torpaq...Tükü də tərpənmədiGüllə atanın ancaq –Çaxmağı bir də çaxdı,Çaxdı o qansız, alçaq.
Şair ölümdən qabaqBuludlu qış göyündəAçılan sübhə baxdı,Ölüm necə yaxındı...Həyat necə uzaqdı...Doldu pərişan gözlər...Hayqırdı:– Ey alçaqlar!
Şairi öldürməzlər!Şairi öldürdülərAncaq əliqanlılarSübhün gözəl çağında,Öz doğma torpağında.Bu gülləni atanın,Bu fərmanı verəninQoy adı bəlli olsun!Onları lənətləyək,Bizə təsəlli olsun.
Güllə xəlvət atıldı,Səsi illərə çatdı.O güllənin zərbəsiXalqımızı illərləNəsil-nəsil ağlatdı.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/mirvarid-dilbazi-musfiqi-oldurduler
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Ölüm
Bilüme müşg saçunı şehâ kemerlenüremNiçe ki gamzen oh ura ciğerde ferlenürem
Rəqibi görməyə mümkün olaydı yarım iləRəqibi görməyə mümkün olaydı yarım ilə,Gedərdim ol səri-kuyə öz ixtiyarım ilə.
GəlinYolunu salıbsan çeşmə başından,Qorxuram gələsən nəzərə, gəlin!
GedirsənMal sahibi necə gördün halını,Fələk pəncəsinə düşmüş gedirsən