Sən yol üstə,Mən də kövrək.Sən mənzilə çatanadəkDedim: – Ağlamayam gərəkSəndən sonra ağlaram tək.Səndən sonra bilirsənmi nələr oldu:Evim sükut ilə doldu...Həmsöhbətim qələm oldu.Həsrət qəlbim elə yandı, elə yandı,Bir ah çəkdim,Bu ahımın atəşiyləƏtrafımda nə varsa da alovlandı...İndi:Nə od,Nə də güləm.Əhvalı yaman müşküləm.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hikmət və nəsihət