Vətən oğul istəyir
Döymür sinəsinə hər an “mən” deyə,Uca kürsülərdən “el-vətən”!- deyə,Vermir boş sözlərdən nisyə hədiyyə –Vətən oğulları vətənə qardaş!
Eldə sədaqətin öz meyarı var,O, şöhrət hissindən uzaqda yaşar,Heç kəs inanmayır, etmir etibar,Sözünün qüvvəsi itənə, qardaş!Qıraqda dolanıb, ortada yeyib,Qeyrətdən dəm vurub, özünü öyüb,Nə deyim, gen gündə oğulam, – deyib,Dar gündə aradan itənə, qardaş!
Xalq oğul istəyir mərd, etibarlı,Zəkası işıqlı, namuslu, arlı,Uca dağlar kimi başı vüqarlıO, elə, el ona güvənə, qardaş!
El kimin itirmiş haqqı-sayını?Vermiş yaxşıların hörmət payını,Mən necə qurum bu söz sarayınıÇatdıraq vətəni xoş günə, qardaş!
Çıxıb sınaqlardan bizim oğullar,O canım oğullar, gözüm oğullar!Göstərib döyüşdə dözüm, oğullar.Bir səngər olubdur hər sinə, qardaş!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/mirvarid-dilbazi-veten-ogul-isteyir
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Vətən
Gözəl desən gözələm mən, pəri desən pəriyəm,Məni sevən igidin mən sevimli dilbəriyəm.
Həkimə can!Sən vətəndən sarı qəlbin döyünürsə, maralım!Vətənin də maralından sarı qəlbi döyünür.
PəriQaşlarının tağınıBənzətdim kamana, Pəri!
AğlasinYaşılbaş sonalar ötər göllərdə,Qırıldı qanadım qaldım çöllərdə,