Qəzəl 215

اثر لطف خدایی که چنین زیباییتا تو منظور منی شاکرم از بینایی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 17

در پی آن می‌دوید دل که نگاری کجاستنوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 104

چون قامت تو سروی در بوستان نرویدچون عارض تو یک گل در گلستان نروید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 105

اینک نسیمی می‌دهد کز دوست می‌آرد خبربرخیز کاستقبال او واجب بود کردن به سر

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 108

لبت راست آب حیاتی دگردهان تو دارد نباتی دگر

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 118

اشتیاقی به مرادی نفروشد درویشور بود تشنه جگر چشمهٔ حیوان در پیش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 119

پرده خویش تویی پرده برانداز ز پیشیار بارت ندهد تا نشوی دشمن خویش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 124

ما می‌رویم داده تو را یادگار دلنازک بود حکایت دل زینهار دل

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 127

چو ترک من بگشاید بر ابروان کاکولهزار دل برباید به یک دم آن کاکول

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 139

کجا روم که کمند تو می‌کشد بازمضرورت است که با دیگری نمی‌سازم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 157

نیاید در قلم یارا حدیث آرزومنداناگر صد سال بنویسم بود باقی دو صد چندان

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 163

در باغ چو بالایت سروی نتوان دیدنصد سرو فدا بادا هنگام خرامیدن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 165

عجب باشد تن از جان آفریدنز گل خورشید تابان آفریدن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 168

ای سواد زلف تو سودای منروی تو خورشید مهرافزای من

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 177

اگر نه روی تو باشد کجا برم دنییتویی خلاصه دنیی و کس نگوید نی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 186

توبه کردم که نخوانم دگرت ماه و پریهر چه دیدیم و شنیدیم از آن خوبتری

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 187

شب دوشینه خیالت به عیادت سحریبر بالین من آمد که فلان هان خبری

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 217

ای منزل مبارک می‌بخشیم صفاییداری هوای مشکین از بوی آشنایی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq