İrəc Mirzə · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گویند مرا چو زاد مادرپستان به دهن گرفتن آموخت
Pərakəndə beyt 13دست در حلقهٔ موی تو کنمبوسهای بر سر و روی تو کنم
Qəsidə 13برآمد بامدادان مِهرِ انورجهان را کسوتِ نو کرد در بر
Məsnəvi 15وزیرا از مبارک بیضه ات دورمرا امروز گشته بیضه رنجور
Qəzəl 15آزردهام از آن بُتِ بسیار ناز کُنپا از گلیمِ خویش فزونتر دراز کُن
Məsnəvi 17چنین می گفت شاگردی به مَکتَبکه این مکتب چه تاریکست یارب
Qitə 19ای مِهین صدر فلک مرتبه در دورۀ توگر شود رنجه دل اهل هنرشایان نیست
Qitə 20نکویان را بباید آرزو داشتمرا آگاهی اصلاً آرزو نیست
Məsnəvi 24طبیعت گر شَگَرفی ها نَمایدشِگفتی بر شگفتی ها فزاید
Məsnəvi 25شد گذار عزبی از در باغدید در باغ یکی ماده الاغ
Məsnəvi 26طبع من این نکته چه پاکیزه گفتسهل بُوَد خوردن افسوس مفت
Qəsidə 26امیر کرد مرا امتحان به خطّ و سخنبه روزِ غُرّۀ شَوّال عیدِ روزه شکن
Məsnəvi 31گفتم به جوانکی مُفَرَّنگکای در خم و چم بسان خرچنگ
Qitə 56وفا در گل رخان عطر است در گلمن این را خوانده ام وقتی به دفتر
Qitə 69ای خایه به دست تو اسیرمبنمودهای از جماع سیرم
Qitə 80آب حیات است پدرسوختهحَبِّ نبات است پدرسوخته
Məsnəvi 2پادشهی رفت به عزمِ شکاربا حرم و خیل به دریا کنار
Mürəbbe 2قوام السلطنه به پیشکار داخلی خود میرزا قاسم خان گوید:یک دو روزست دگر دست به کاری نزنی
Zöhrə və Mənuçöhr, fəsil 2از طَرَفی نیز در آن صبحگاهزُهره مِهین دخترِ خالویِ ماه
Qəsidə 3ز درج دیده در آورده ام لَالی رانثار مقبره ی درة المعالی را
Qəzəl 3خرِ عیسی است که از هر هنری باخبر استهر خری را نتوان گفت که صاحب هنر است
Rübai 3اکنون که هوای ری به سر دارم و بسملبوس همین پوست به بردارم و بس
Məsnəvi 4از مالِ جهان ز کهنه و نودارم پسری به نام خسرو
Qitə 4شنیدم کارفرمایی نظر کردز روی کِبر و نَخوَت کارگر را
Qəsidə 6دلا ز بختِ بدِ من علی قلی خان رفتدریغ و درد که از دست بیست تومان رفت
Qəzəl 7شکر خدا را که بخت هادیم آمدنامهای از حاج شیخ هادیم آمد
Arifnamə, fəsil 8خدایا کی شود این خلق خستهاز این عقد و نکاحِ چشم بسته
Arifnamə, fəsil 9بیا عارف که دنیا حرف مُفتستگهی نازک گهی پَخ گه کُلفت است
Qəzəl 9یاد کردند مرا باز به گلدانِ دگرگلبنانِ دگر از طرفِ گلستانِ دگر
Məsnəvi 10من آن ساعت که از مادر بزادمبه دام مهر و چنگ مه فتادم