Məhsəti Gəncəvi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey yel, dilinə sənin fəda olsun can,Görsən sən əgər yarımı, getsən burdan,
Rübai 70Çatdıqca gücü, fikri budur kəc dövran,Qoysun məni nakam, eləsin hey divan.
Rübai 71Əsmişdir o gün lalə, gül üstdən yellər,Torpaqda dünən bitirdi sünbül çöllər.
Rübai 79Gördük nə qədər zülm gözəl qəmzəndən,Düşdük qəmə qəddin kimi bir düşməndən.
Rübailər, 110Yalvardım ona yolda tutub bir gün mən,Tər basdı xəcalətdən onu, bax, birdən.
Rübailər, 117Ta düşdü bu cür ortaya hicran, könlüm,Qorxum var, ola can evi viran, könlüm.
Rübai 129Zülfündür otuz zənci, sanki sərxoşdur,Yatmış o otuz gümüşlükdə, bihuşdur.
Rübai 130Ey zülfü tökən burum-burum, həm çin-çin,Xəttinlə sənin bir-birinə dəymiş Çin.
Rübai 133Bir gün iki iynəçi çıxıb meydandan,Getmişdi şaha şikayətə dövrandan.
Rübai 134Gördüm bacadan dünən gözəl bir oğlan,Ondan de, gözəllikdən əgər dəm vursan.
Rübailər, 138Ağzın, gözün, ey lalə üzlü, şux, göyçək,Almış elə bil, püstə, badamdan örnək.
Rübai 159Şadlıq atını sürsən, açarsan meydan,Sehriylə təbi insanı eylər heyran.
Rübailər, 178Olsaydı əgər məndə deyək yüz min can,Qarşında mən onları verərdim qurban.
Rübailər, 184Qəlbin dediyilə nə qədər xar oldun,Bir zalıma sən gör nə giriftar oldun.
Rübailər, 186Ta açdı sənin naməni yorğun bəndən,Öpdü nə qədər xəttini məftun bəndən.
Qitə 20. . . آلوده بیاری و نهی بر . . .س منبوسهای چند به تزویر دهی بر نس من
Rübailər, 17Qəlbimdəki oddan zəmanə – atəşgah!Çox köhnə olar dünya vücudumdan, ah!
Rübailər, 21Sənə həsəd edir yasəmən, gözəl,Ey nazı min fitnə eyləyən gözəl!
Rübailər, 22Düşmənlərimə həmişə sən dəm tutdun,Gəldin mənə naz eylədin, üz turşutdun.
Rübai 24Hər məclis çiçəklə, güllə bəzənər,Köynəyi cırılmış uşağa bənzər.
Rübai 29Getdi qanalan yanına o şux həmdəm,Tutdu qanalan, bağladı möhkəm-möhkəm.
Rübai 36Durmuşdu dükanda yenə qəssab oğlan,Səf çəkmiş adamlar yenə sağdan-soldan.
Rübai 38Can xəstə düşüb bir toxucu oğlandan,Zülfündə əsir olub bədən çoxdandan.
Rübai 39Öz dayəsinə dünən o nadir dilbər,Ərz eylədi gövhər kimi çox xoş sözlər.
Rübailər, 42Könlüm sitəm oxlarına oxdan olsun,Daim yaşayan sən kimi canan olsun.
Rübai 57Nəmli gözlərimdən axan gilələrXəncərdən damlayan al qana bənzər.
Rübai 66Əldən, nə deyim, gör necə varım getdi,Yəni qaçıb o zülfü xumarım getdi.
Rübailər, 75Hardan gecə bilsin çəkir aşiq nə sitəm,Bilsin nə bəlalar çəkir o taleyi kəm.
Rübai 76Zülm etsə mənə çörəkçi dilbər hərgah,Kin ilə deyil, naz ilə eylər gah-gah.
Rübailər, 76Qəlbim kimə eşqindən əgər söz söylər,Başlar sözu, hicran qəmini yüz söylər.