Qitə 17

پوستینی بخواستم از توتا زمستان به سر بریم در آن

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 109

در وصف تو بسیار سخن رانده‌ایمبسیار کُتُب ساخته و خوانده‌ایم

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 146

ای کرده جفا و جور آئین، بحلیوآورده به جای مهرِ من کین، بحلی

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qəzəl 7

از من طمع وصال داریالحق هوس محال داری

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 12

در دایره‌ای که آمد و رفتن ماستآنرا نه بدایت نه نهایت پیداست

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 82

مه بر رخ تو گزیدنم دل ندهدوز تو، صنما، بریدنم دل ندهد

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 103

تا حلقه به گوش لب چون نوش توامای رشک پری، عاجز و مدهوش توام

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 104

جانا نفسی دور نه‌ای از یادمدلتنگ مشو گر ز تو دور افتادم

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübailər, 106

Axşam yenə tutdum o yarı mən birdən,Yüz-yüz öpüş aldım o xurma ləblərdən.

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 147

گه خصم شوی مرا و گه یار آئیروزی به هزار گونه در کار آئی

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 150

چون در دلت آن بود که گیری یاریبرگردی ازین دل شده بی آزاری

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qəzəl 4

در فغانم از دل دیر آشنای خویشتنخو گرفتم همچو نی با ناله‌های خویشتن

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qitə 7

مؤلف تذکره آفتاب عالمتاب درباره مَهْسَتی میگوید: در موزونی طبیعت و قد و قامت و تناسب اعضا و لفظ و معنی و حسن صورت و محبت سرآمد اقران و سرخیل لولیان زمان بود. سلطان سنجر سلجوقی و بنظر بعضی بابر پادشاه فریفته حسن و جمال و شیفته غنج و دلال آن بدیعه الجمال گردید بنابرآن به حضوری مجلس خاص سلطانی اجازت تمام داشت و در آن بزم با شعرا و ادبائی مانند امیر احمد و غیره طریقه مطارحه و معارضه می‌پیمود، روزی سلطان به مَهْسَتی چنین گفت:«چیست پنهان زیر دامان تو ای سیمین بدن »

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qitə 9

از جماع نره خر بر ماده خررغبتی بر طبع خاتون اوفتاد

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qitə 12

طیبتی نیک گویمت بشنورسم مردی مجوی از معنون

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qitə 13

از رسول بزرگ، واعظ شهرگفت روزی حکایتی خندان

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qitə 14

ندانم ترا «تاج دین» یاد هستکه بر خط تو ماه سر می‌نهاد

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qitə 15

در آن شه‌ره دیو کز پس نهیبفرشته چو طاوس پر می‌نهاد

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qitə 18

به خدایی که بر خداوندانفرض کرده‌ست بندگی کردن

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 9

خط بین که فلک بر رخ دلخواه نبشتبر گل رقمی بنفشه بیگاه نبشت

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 11

در طاس فلک جرعه شادی و غم استگه محنت و دولتست و گه بیش و کم است

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 44

قاضی چو زنش حامله شد زار گریستگفتا ز سر قهر که این واقعه چیست

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 106

چندان که به کار خویش وا می‌بینمخود را به غم تو مبتلا می‌بینم

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 124

با درد تو نیست روی درمان دیدندشوار بود وصل تو آسان دیدن

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 136

عشق است که شیر نر زبون آید از اوبحریست که طرفه‌ها برون آید از او

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 149

هرگز کامم ز خفت و خوابم ندهیشب با تو سخن کنم جوابم ندهی

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübai 168

تن زود به خواری ای جلب بنهادیوز گفته خویش نیک باز استادی

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Rübailər, 172

هر گه که تو نعل اسب یکران بندیداغی دگرم بر دل حیران بندی

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qəzəl 5

آن خال عنبرین که نگارم به رو زدهدل می‌برد از آنکه به وجه نکو زده

Məhsəti Gəncəvi1 dəq
Qitə 1

در این زمانه عطا و کرم مخواه از کسچرا که نقش کرم بی ثبات شد چون یخ

Məhsəti Gəncəvi1 dəq