Qəzəl 46

نهان پیر تو خویش آفتاب رختاز آنکه مانع ادراک اوست تاب رخت

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 52

این کرد پریچهره ندانم که چه کرد استکز جمله خوبان جهان کوی ببرده است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 68

دل همه دیده شد و دیده همه دل گردیدتا مراد دل و دیده ز تو حاصل گردید

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 85

رخ زیبای تو را آینه ای میبایدکه رخت را بتو زانسان که توئی بنماید

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 89

بی پرتو رخسار تو پیدا نتوان شدبی مهر تو چون ذرّه هویدا نتوان شد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 92

ایجمال تو در جهان مشهورلیکن از چشم انس و جان مستور

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 116

اگرچه پادشه عالمم گدای توامتو از برای منی و من از برای توام

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 118

ما جام جهان نمای ذاتیمما مظهر جمله صفاتیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 127

ما از میان خلق کناری گرفته ایمواندر کنار خویش نگاری گرفته ایم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 155

عشق من حسن ترا درخور اگر هست بگوچون منت در دو جهان مظهر اگر هست بگو

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 159

لب ساقی مرا هم نقل و هم جام است و هم بادهمدامم از لب ساقی بود مجموع آماده

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 161

ای در پس هر لباس و پردهبر دیدهء دیده جلوه کرده

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 174

مرا به خلوت جان دلبریست پنهانیکه هست جان دلم در جمال او فانی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 2

ز روی ذات بر افکن نقاب اسما رانهان به اسم مکن چهرۀ مسمّا را

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 4

چه مهرست آن نمی دانم که عالم هست ذراتشچه چهرست آن نمی دانم که آدم هست مرآتس

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 8

هیچ دانی که کیستیم و شماسایه آفتاب نور خدا

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 10

بیا بر چشم عاشق کن تجلی روی زیباراکه جز وامق نداند کس کمال حسن عذرا را

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 11

ای بلبل جان چونی اندر قفس تن‌هاتا چند درین تنها مانی تو تن تنها

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 21

مهر سر گشته کافتاب کجاستآب هر سودان که آب کجاست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 25

آنچه مطلوب دل و جان است ابا جان و دلستلیکن از خود جان آنکه بیخبر بد غافل است

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 29

هیچکس را اینچنین یاری که ما را هست نیستکس ازین باده که ما مستیم او سرمست نیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 37

صفا و روشنی کاندرون خانه ماستز عکس چهره آندلبر یگانه ماست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 64

پا ز حد خویش بیرون نمیباید نهادگر نهادی پیش ازاین، اکنون نمیباید نهاد

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 65

نشان و نام مرا روزگار کی داندصفات و ذات مرا غیر یار کی داند

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 71

از جنبش این دریا هر موج که برخیزدبر والوی جان آید بر ساحل دل ریزد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 82

مست ساقی خبر از حام و سبوئی داردتو مپندار که او مستی ازین می دارد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 83

اگر ز جانب ما ذلت و نیاز نباشدجمال روی ترا هیچ عز و ناز نباشد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 93

مینماید هر زمانی روئی از ابرویی دگرتا کشد هردم گیبان من از سویی دگر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 98

اندر آمد ز در خلوت ما یار سحرگفت کس را مکن از آمدنم هیچ خبر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 99

ای آخر هر اول و ای اول هر آخرای ظاهر هر باطن و وی باطن هر ظاهر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq