Şəms Məğribi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
هر چه اویان واته دیله بشنیردیله واته چو اویان نَشُر اژ ویر
Rübai 12در روی پری رخان چو در می نگرمجز روی تو می نیاید اندر نظرم
Rübai 27هر چند که در ملک فنا آمده ایدر ملک فنا پی بقا آمده ای
Qəzəl 86ز دریا موج گوناگون برآمدز بیچونی برنگ چون برآمد
Qəzəl 88سلطان، سرِ تخت شهی کرد تنزّلبا آنکه جز او هیچ شهی نیست گدا شد
Qəzəl 103طریق مدرسه و رسم خانقاه مپرسز راه رسم گذر کن طریق و راه مپرس
Fəhləviyyat 3سحرگاهان که دیلم تاوه گیریاز آهم هفت چرخ آلاوه گیری
Rübai 8من دانه خال زلف چون دام تواممن آینه روی دلارام توام
Rübai 25چون دانستی که از کجا آمده اییا کیت فرستاد و چرا آمده ای
Qəzəl 40گذشت عهد نبوت و رسید دور ولایتنماند حاجت امت بمعجزات و بآیت
Qəzəl (başqa mənbədən) 1زآسمان غیبت اول ایزدا خوانم فرستپس برای خوردن خوان تو مهمانم فرست
Fəhləviyyat 4سحرگاهان که چشمم آوه گیریکهان اج آو چشمم لاوه گیری
Rübai 19ای گشته عیان روی تو از جام جهانپیدا شده از نام خوشت نام جهان
Rübai 22تو مست خودی و ما همه مست به توتو هست خودی و ما همه هست به تو
Qəzəl 41مرا دلیست کا او را نه انتهاست و نه غایتنهایت همه دلها به پیش دوست هدایت
Qəzəl 67مَهَت هر لحظه از کو مینمایدهلالآسای ابرو مینماید
Qəzəl 162آغاز مشتریست به بازار آمدهخود را ز دست خویش خریدار آمده
Fəhləviyyat 1دل بچهنام آذر سوتمی نادچشمیان اج دو گیتی دوتمی ناد
Rübai 1بت گفت به بتپرست کای عابد مادانی ز چه روی گشتهای ساجد ما
Tərcibənd (başqa mənbədən) 1ما مست شراب لایزالیمما گلبن عیش را نهالیم
Tərcibənd 3سر بخرابات مغان در نهمدر قدم پیر مغان سر نهم
Ərəbcə şeir 5حکم الجمال بذله العشاقو بعشوه المعشوق فی الافاق
Fəhləviyyat 5انک وی ساو و سامانی اژین انژانک وی دیل و وی یانی اژین انژ
Rübai 5نابرده به صبح در طلب شامی چندننهاده برون ز خویشتن گامی چند
Fəhləviyyat 6دیله اویان چو من سامانه بگریتچو من بوم و بر و دامانه بگریت
Fəhləviyyat 7خور او زردی شرین به کوشن و هیرکه دام انداتمی اج رای نجیر
Fəhləviyyat 12نه گیتی بد هنوز نه کوشن و دشتکما چهنام داری کومه می کشت
Qəzəl 17ای صفاتت حجاب چهره ذاتذات پاکت ظهور بخش صفات
Qəzəl 27بیار ساقی از آن می که هست آب حیاتبده به خضر دلم وارهانش از ظلمات
Rübai 31هر نغمه که از هزار دستان شنویآن را به حقیقت از گلستان شنوی